(Onbekend) Oostende

Een paar daagjes in ‘De Vlaanders’, … dus meteen genieten van een Aktivia-wandeling in hartje Oostende. Superlang was die wandeling niet, maar ik ontdekte er wel onbekende plekjes en ik wil er dringend eens een lange duurloop doen of gaan fietsen !

20131015 Oostende Maria Hendrika parkMaria Hendrika park

20130805 Oostende beeldBraziliaanse Schone aan de watertoren

20130805 Oostende Joodse SynagogeJoods gebedshuis – synagoge

20131005 Oostende Leopoldpark

triatlontraining in Leopoldpark 😉

Advertenties

wanneer komt het goed weer ?

Trainen is ook plannen, want een mens heeft (spijtig !?) genoeg meer te doen dan enkel te sporten !

En dan nog ! Ten huize Kaat is er sportconcurrentie ! Ten eerste met badminton (toch iets helemaal anders, maar je kan er knap moe van worden en omgekeerd ben je niet meer zo fris voor een wedstrijd na een looptraining) en ten tweede …. het lief.

Nee, het lief is geen sporttak op zich, maar als het lief in beweging wil komen… dan kan ik niet anders dan enthousiast zijn.

 

Met een lief dat als  favoriete sport ‘schaken’ heeft en bij alle andere sporten beweert dat ‘rust’ het belangrijkste in een sportschema is, is een uitnodiging tot ‘bewegingssport’ een niet te missen event.

Maar het lief plant niet. Vraag ik een paar keer ‘heb je plannen voor het weekend’, dan is het antwoord steevast ‘dingetjes’ waarmee hij meestal wat gerommel op zijn bureau bedoelt. Of schaken. Tegen een virtueel iemand dan nog wel !

En plots wou hij zondagmiddag toch gaan wandelen. Met Aktivia. En ware dit niet juist het moment dat mijn looptraining gepland was !

Niks aan te doen dus : eerst een tweetal uur wandelen in regen en wind om dan drijfnat thuis te komen en …. de loopkleren aan te doen om vervolgens aan een looptraining te beginnen. Tja, terug op de loopband, spijtig genoeg. Maar na 2 uur regen had ik het wel gehad. Gelukkig voelde ik me na het uurtje lopen herboren alsof het weer mij niets kon doen. Spijtig genoeg is daar niets van waar, want mijn hele wezen snak naar een flink pak zon. Hoge temperaturen hoeven niet, maar wel licht en zon ! Zodat er ook lange fietstochten kunnen gemaakt worden waarbij ik mij helemaal laat gaan in afstand en tussendoor zalig van een terrasje geniet. Half mei ! Come on ! Als dit nog lang duurt weten we niet meer wat ‘goed weer’ betekent !

20130512polaroid

Ruth on my mind

Vandaag liep ik met “Ruth on my mind”, ik had immers een parcours (9 km) uitgestippeld dat voornamelijk MTB wegen volgde en liep continu tussen modder, zandwegen, over beekjes en zag geen kat. Het leek wel een beetje trail. Meteen werden de nieuwe trailschoenen (een instapmodel van Kalengi) geprobeerd en ik merkte heel snel het verschil : meer stabiliteit en bij een ondergrond die nooit of te nimmer egaal is of zelfs maar een beetje plat, was dat echt wel goed van doen.

Lastig was het wel, morgen voel ik het zeker overal ! Er was ook behoorlijk wat hoogteverschil en ik moest goed kijken waar ik mijn voeten zette, soms was het springen over boomstammen, dan weer leek er een zandstorm op komst en soms was er een venijnige heuvel ! Maar ik vond het avontuurlijk, héél avontuurlijk ! De snelheid lag lager dan normaal maar ik denk dat dit op zo’n parcours niet anders kan. Soms zakte ik zelfs gewoon weg in de modder.

Het zonnetje scheen heerlijk, zo’n 16 graden en o wat heb ik die camelbag kunnen gebruiken ! Het zweet liep zo van mij af.

Met deze ‘trainingen’ hoop ik wat sterker te worden, zowel mentaal als fysiek om beter heuvels/hellingen aan te kunnen. Vermoeidheid was er zeker nog wel, maar bovenal was het eigenlijk genieten.

2013-05-01

 

  1. loop eens een wedstrijd in het buitenland
  2. ga voor zonsopgang eens buiten lopen
  3. loop eens met een ander (het mag een fietser zijn)
  4. loop eens een wedstrijd in de winter (laat ons zeggen vanaf november)
  5. laat je droppen en loop terug naar huis (GSM met GPS zal in mijn geval nodig zijn !)
  6. ga eens zwemmen voor het werk (en NIET op een dag dat ik laat moet beginnen !, dus voor 8 uur !)
  7. zoek een MTB traject op om te lopen en snuif zo de trail-sfeer op
  8. combineer twee verschillende sporttrainingen
  9. doe eens mee aan een groepsles
  10. probeer eens een nieuwe sport uit (maar wel fysiek ! vissen komt NIET in aanmerking !)
  11. loop eens een Aktivia-wandeling
  12. waag u eens aan yoga (nog nooit gedaan !)
  13. lees eens een boek over trainingsleer (da’s nog iets anders dan over lopen)

Rammelende biomechaniek

De voorbije week (de post Ten Miles week) stond er weinig op het loopschema (“herstelweek”) en dat was maar goed ook, want al had ik geen echte pijn, biomechanisch leek het alsof mijn botten niet meer goed aan elkaar gingen en alle gewrichten kraakten. Zo leek ik wel een vrouw van 90 !

Daarom heb ik het maar wijselijk bij fietsen gehouden, niet al te hard, maar om toch iets te doen met minder belasting.

Vandaag heb ik dan maar weer de loopschoenen aangetrokken en heb ik puur op gevoel gelopen. Eerst en vooral had ik ‘zin’ (???) in heuvels, en die nam ik na 1 km al, meteen een parcoursverkenning van de geplande wedstrijd in juli. Toen ik ‘bergop’ liep kwamen echt alle herinneringen boven aan de uitgang van de Kennedytunnel. Gezweet en gezucht maar ook vastberadenheid om hier iets aan te doen : trainen, trainen en trainen, ook al om mij mentaal wat te sterken.

Voor de rest heb ik puur op gevoel gelopen, 7 km in plaats van 5 en ja, weerom sneller dan  eigenlijk mocht. Ik heb niet eens naar mijn snelheid gekeken maar die was (opnieuw) het toen beoogde wedstrijdtempo. Is dat erg ? Ik weet het niet.

20130429

Vandaag heb ik ook – nu pas – de gegevens van Garmin geuploaded en toevallig ben ik tijdens de Ten Miles Edith verloren rond de tijd dat ik op mijn ‘lap’ toets drukte.

Zie hier  het verschil : de eerste ronde mét Edith, de tweede zonder Edith :

lap Ten Miles 2013

Wat een verschil !

Na de dip, de hit !

Gisteren begon ik – nadat ik het postje over ‘de schrik’ geschreven had, aan de laatste training van de week. Deze stond normaal op vandaag geprogrammeerd, maar er is weer concurrentie met de Aktivia-wandeltochten.

Nieuwe schoenen aan (voor het eerst) en op voor 7 km aan wedstrijdtempo. Hoe zou mij dat bevallen ? Buiten ? Op een licht heuvelachtig parcours ? In de regen ! Met redelijk wat wind ?  De idee was : hoe vroeger we er aan beginnen, hoe sneller het voorbij is !

Wel, ondanks alle negatieve gedachten vond ik het geweldig om buiten te lopen ! Ik had mijn Garmin geprogrammeerd om de juiste snelheid te lopen (en ook niet sneller) en liep voor de rest zorgeloos door regen en wind. Ik herkende weer de vele looppaden die ik normaal tijdens de lente/zomer/herfst neem en het was precies een ‘blij weerzien’, want op sommige paden van ons dorp kom ik enkel om te lopen.

Fijn ook de wind, koud was het niet. En zelfs de regen kon ik waarderen. Hop te midden in de natuur ! Na 7 km was ik nog ongeveer een kilometer van huis en die heb ik ook gelopen. De hele rit van 8 km heeft Garmin geen enkele keer ‘gepiept’, in het begin zei hij dat ik netjes “binnen bereik” liep (= binnen de aangegeven snelheidmarge) en dus maakte ik mij geen zorgen.

8 km en 12 seconden/km sneller dan het opgegeven wedstrijdtempo. 8 km genieten. Allez zeg, ’t gaat toch nog plezant worden !

20130413weer

20130413kaart

een beetje trailervaring

Er was nog een ‘klip’ te gaan in mijn ‘weg naar de Ten Miles’ : buiten lopen. Dat was voorzien voor februari, maart, maar er is echt wel veel roet in het eten gegooid, of lees grieptoestanden, barre koude, sneeuw, verkoudheden enzovoort.

Ik zeg niet dat ik geen enkele training buiten had kunnen doen. Diehards lopen àltijd buiten. Putje winter loop ik altijd op de loopband en dat heeft me vroeger nooit geschaad. Alleen sloeg de winter een heuse krater !

Ik heb nog nooit fysieke problemen gehad met de overgang loopband – buiten – loopband. Ik stel een lichte helling in en de trainingen worden net dankzij die loopband bijna op de seconde juist gelopen. Mentaal ligt de overgang altijd moeilijk, in beide richtingen. Ik heb schrik om terug buiten te lopen omdat ik denk dat ik niet eens kan lopen. Onterecht denk ik dat lopen op een loopband en buiten lopen totaal verschillende zaken zijn, terwijl dat niet zo is. Verschillend wel, maar niet compleet. Eens de winter er weer aankomt durf ik nauwelijks op die loopband en denk ik dat ik me ga verongelukken….

Vandaag stond er op het schema een loopje van “5 km joggen”. De logica van Ascis begrijp ik totaal niet : opnieuw stond de 5 km aan 9:24min/km. Ik mag dan wel traag zijn, deze beweging is looponvriendelijk. Bij wandelingen haal ik soms dit tempo. Dit is een dikke 6 km per uur.
Ik nam me voor om gewoon 5 km ‘op het gemak’ te lopen én buiten. Er was immers een Aktiviawandeling hier in de buurt. Maar wat is ‘op het gemak’ ? Ik heb (nog) geen tempogevoel. Daarom besloot ik om niet naar mijn Garmin te kijken. Als ik te traag zou lopen zou ik mij daarin opjagen. Als ik te snel … tja, dat zou ik wel voelen zeker ?

Aangekomen bij de inschrijftafel bleek er geen afstand van 5 km te zijn. 4 en 6. Ik nam me voor de route voor de 6 te nemen en eventueel de laatste kilometer te wandelen. Ondertussen regende het pijpenstelen en was het nog altijd niet echt warm.

20130409Betekom wandeling lopen 6 km weer

De wandeling (voor mij loop) deed me denken aan wat traillopers wellicht continu meemaken : over beekjes, wortels van bomen, glibberige modder en droge blaren erop, kleine padjes en nu dan en springen over een omgevallen boom. Het meeste van de wandeling/loop was immers in bosgebied. Een extra uitdaging maar in zekere zin ook extra plezier.

Nog een bijkomend voordeel was dat ik voortdurend mensen voorbijstak. Ha ! Nu was ik eens de snelste ! En het volgen/zoeken van de pijltjes maakten het loopje allesbehalve saai.

Voor ik het wist had ik dan toch 6 km (ipv 5) km achter de kiezen. Ik checkte mijn tempo en dat bleek het wedstrijdtempo te zijn. Ik had me wel moeten inspannen maar al bij al ging het redelijk goed.

Meteen weet ik dat ‘de klik’ naar buiten gezet is. De schrik is overwonnen, regen of geen regen, het maakt me niet bang. (Nooit geweest, vooral sneeuw,ijzel en barre koude ontmoedigen me, maar dat is nu niet meer het geval). De ‘angst’ is overwonnen, zelfs met regen ! Zelfs met zo’n parcours !

Ik ben weer een beetje dichter bij het doel !

20130409Betekom wandeling lopen 6 km

en voor ik het vergeet, weer een uitdaging geschrapt !

13 voor 2013 !

  1. loop eens een wedstrijd in het buitenland
  2. ga voor zonsopgang eens buiten lopen
  3. loop eens met een ander (het mag een fietser zijn)
  4. loop eens een wedstrijd in de winter (laat ons zeggen vanaf november)
  5. laat je droppen en loop terug naar huis (GSM met GPS zal in mijn geval nodig zijn !)
  6. ga eens zwemmen voor het werk (en NIET op een dag dat ik laat moet beginnen !, dus voor 8 uur !)
  7. zoek een MTB traject op om te lopen en snuif zo de trail-sfeer op
  8. combineer twee verschillende sporttrainingen
  9. doe eens mee aan een groepsles
  10. probeer eens een nieuwe sport uit (maar wel fysiek ! vissen komt NIET in aanmerking !)
  11. loop eens een Aktivia-wandeling
  12. waag u eens aan yoga (nog nooit gedaan !)
  13. lees eens een boek over trainingsleer (da’s nog iets anders dan over lopen)

PS : De Garminproblemen zijn niet weg, ik kan uploaden via een andere pc… dat is toch al iets !

Nog een maand te gaan

Net nog 4 weken en daar zijn de Ten Miles ! Nog werk aan de winkel !

Vandaag stond er 10,5 km op het schema aan een tempo dat tot een min/km lager lag dan het wedstrijdtempo. Sneller dan voorheen, maar toch nog te traag voor mij, dus liep ik de hele afstand aan een gemiddelde dat overeenkwam met het wedstrijdtempo. Dat lukte, de eerste kilometers wat trager, de laatste wat sneller. Ik merkte dat er nog overschot op zat.

De komende 3 weken (in de tapering-off week lijkt het mij niet wijs om nog serieuze bijkomende inspanningen te doen) wil ik nog eens extra aan die snelheid werken en zal ik er toch eens een wisseltraining en een intervaltraining bij zetten, al staan die niet op het programma.

Het fijne was wel dat ik voel dat de conditie merkbaar betert. Liep ik de vorige keer die 10,5 km nog met ‘inspanning’ en iets trager, nu lukte het zonder echte inspanning én sneller. Vooruitgang dus !

Meteen weet ik ook wat gedaan na de Ten Miles : werken aan mijn snelheid op korte afstand ! Dat komt dan weer schitterend overeen met alle (kortere) loopjes hier in de omgeving.

Aan motivatie geen gebrek !