Zoorun : lopen tussen de beesten !

zoorun Lommel

Voor dit weekend stond er een training van 12 km op het programma. Het hele weekend stond echter in het teken van ‘hard werken’ en gisteren had ik dan ook taak na taak afgevinkt, kwestie dat het een beetje vooruit zou gaan.

Ondanks het feit dat het een duurloop was (zonder stress voor snelheid !), had ik toch de indruk dat ook dit een taak was die ik moest ‘afwerken’.

Tot ik mij de Zoorun in Lommel herinnerde : vrij aanvangsuur en lopen tussen de dieren ! DIe ‘loop’ zag er al heel wat aantrekkelijker uit !

Deze morgen vertrok ik dan ook richting dierentuin Lommel. Uit niets bleek dat het pas de eerste keer was dat ze de loop organiseerden. Er waren parkingwachters en van ver stond de weg naar de ZooRun aangegeven. De inschrijvingen verliepen vlot en er was een bagagedepot voorzien. Geen startnummers maar een gekleurd armbandje naargelang je afstand, 5, 10 of 15 kilometer en nee, géén rondjes.

De informatie die op de website stond was heel correct, ik liep grotendeels op onverharde grond (60 %) en single track (10 %) en maar een beetje (10%) op verharde weg. Voor mij leek het bij tijden meer op een veld- of trailrun dan wel een gewone loop. Bij tijden zakte ik tot boven mijn enkels weg in de modder, maar dat kon de pret niet derven.

Door de ‘vrije start’ was dit voor mij een prima oefening om mij ‘af te schermen’ van medelopers. Tijdens gewone wedstrijden brengen ze mij in de war, ik wil precies altijd ergens aan hangen of inhalen terwijl het toch belangrijk is dat ik mijn eigen tempo loop en niet bijna doodval de laatste kilometers. De vrije start zorgde er ook voor dat er nooit echt veel volk tegelijk liep, want er was best veel volk komen opdagen, meer dan voorzien denk ik – er waren toch geen goodybags meer op het einde en ik had er héél veel zien staan !.

Het laatste stuk had ik het lastig. We gingen over de 10 km (dus geen exacte afstand) en de paar bruggen en het manoevreren in modder begonnen hun tol te eisen.  Die laatste kilometer liep ik tussen de leeuwen en zag ik nog zijdelings een panter naar mij kijken alsof ik een happige brok was en dat deed me toch nog die laatste kilometer volhouden om niet te stappen. Dat was even wel verleidelijk, zeker toen de apen show gaven en er vele gewone bezoekers gewoon op de weg stonden.

Deze loop heeft mijn weekend toch nog goed gemaakt. Ik vind de formule super en ik hoop dat ze het volgend jaar opnieuw zullen doen, al besef ik dat ze maar een beperkt aantal lopers zullen aankunnen, vooral voor het stuk dat door de zoo gaat.

Prestatiegewijs ben ik content, want ondanks het feit dat de loop zwaar was (door de ondergrond, de bruggen, de vele draaien en hoeken) heb ik dezelfde gemiddelde snelheid gehaald en dat terwijl er hier en daar stukjes waren waar je verplicht was om te stappen wilde je niet in een modderbad terecht komen.

Hier zit een contente loper !

ZooRunplan

Advertenties

Flow LadiesRun 10 km Eindhoven

Via Marathon Eindhoven, bij wie ik een paar jaar geleden een halve marathon liep, kreeg ik een uitnodiging om deel te nemen aan hun nieuw event, de Flow Ladiesrun.

Eindhoven = Nederland = plat = ambiance !

Ik was al gauw overtuigd en wou in schrijven voor de 10 km, je kon er ook 5 lopen. Moeilijk on dat toch niet worden ? Toch wel. De registratie verliep online waarbij je je rekeningnummer moest invullen waarbij je toestemming gaf dat de organisatie 10 euro van je rekening zou halen. Een beetje rare gang van zaken, maar ik had er geen erg in. Tot bleek dat de software niet voorzien was op Belgische rekeningnummers. Een paar mailtjes heen en weer en gelukkig, ik kon ‘op voorhand’ betalen ! Schoon van hen !

Mijn vorige loop in Eindhoven was er eentje van sukkelen geweest, en het begon er deze morgen op te lijken dat het wéér zoiets zou worden, alsof er op Eindhoven een vloek rust.

Zo stond ik deze morgen op met krampen in mijn maag en het was duidelijk dat het eten van het feestje gisteren mij absoluut niet bevallen was. Een paar keer richting toilet en dan toch de auto in naar Eindhoven. De auto geparkeerd aan een recreatie- en sportpark : het Genneperpark. De droom van iedere sporter ! Het zag er supernieuw uit : een domein vol sportlokalen, sportvelden, zwembaden, kortom alles !

Borstnummer (met naam !) opgehaald en dan maar traditioneel ‘wachten’ tot de start met nog een paar bezoekjes aan het toilet tussendoor.

En toen  was er eindelijk de start ! De 5 en 10 kmlopers liepen allemaal samen. Na 500 meter (stop ! veter los !) begon het mij al te dagen : we mochten niet op de baan lopen !  Weird ! Het was mij in bij rondje Tilburg ook al opgevallen : banen werden niet compleet afgesloten. Hier was het nog erger : het was lopen op het fietspad (gelukkig zijn ze daar goed voorzien) en op kleine wegen door een park. Met 1100 man (dat is het getal dat ik gehoord heb), gaf dat natuurlijk gigantische problemen.

De eerste twee kilometer was het meelopen ‘met de meute’, je kon zelfs niet aan de kant staan (water !) om eventuele snellere lopers door te laten. Gezellig was het wel, want die Nederlandse dames kunnen wat afbabbelen ! Rondje 1 gedaan en weg waren de 5 kilometerlopers, meer plaats dus ! En dat was maar goed ook, want zo rond kilometer 8 zocht het eten in mijn maag een uitweg. Goede bemesting voor het natuurpark – zegt manlief – hetzelfde verhaal dus als de vorige keer in Eindhoven.

Toch zag ik het nog allemaal ontzettend goed zitten, 10 km is geen halve marathon en ik had niets te bewijzen, genieten zou ik ! Ik gaf er nog een lap op en merkte dat ik zo aan de 10de kilometer zat. Ik haalde nog wat dames in (ik heb graag overschot op het einde) en finishte zonder naar de tijd te kijken.

Medaille in ontvangst (de lelijkste ooit) en plots werd iedere stap o zo pijnlijk. Gigantische blaren had ik ! Strompel strompel dan maar naar de post van het Rode Kruis. Tijdens het lopen had ik ‘iets’ gevoeld, maar toch niet zo erg. Uiteindelijk bekeek ik mijn tijd en hij was wat ik bijna niet had durven hopen (vooral niet met alle tegenslag)

 

Flow tijdopname

 

Dat brengt mij op een gemiddelde van 6:40 min/km of 9 km per uur. Al bij al toch nog redelijk regelmatig gelopen ook. 1:07:11 is nog ver van mijn PR 58:51 in Hasselt, (2011) maar ik zie enkel de evolutie van de voorbije maanden : Ten Miles (7:05 min/km), Rondje Tilburg, 13 km (6:50min/km) en nu, voor “maar 10 km” 6:40min/km. Ook hier had ik overschot, net als in Tilburg, en dat is een goed teken.

Hoe dan ook, ik heb er weer van genoten ! Ik begin steeds beter mensen te begrijpen die ieder weekend ‘ergens’ een wedstrijd lopen. Het is fun ! Het blijft mij motiveren en ik hoop dit jaar de snelheid nog wat te verhogen. Het PR op 10 km in Hasselt zie ik nog niet zitten, maar wel een verbetering op de 10 km tijd dit jaar !

Weeral een doel !