Het nieuwe werkjaar

Eind augustus betekent einde vakantie maar ook de verrassing van een nieuw werkrooster. Ik werk dan wel niet voltijds, het is toch nieuwsgierig afwachten op welke dagen ik zal moeten werken en of mijn werken verdeeld wordt op vele halve dagen of juist niet.

Gelukkig doet iedereen heel hard zijn best bij ons op het werk om het rooster zo goed mogelijk te maken, rekening houdend met zowel de leerlingen als de collega’s.

Vorig jaar was ik vele uren op school zonder lesopdracht, het waren gaten van 2 tot 3 uur. Tussendoor naar huis gaan was geen optie met minimaal 45 minuten werkverkeer voor 1 rit. Het werd dan maar lopen en een abonnement op de fitness tijdens de daluren.

Dit jaar heb ik meer geluk. Op woensdag hoef ik geen les te geven en laat het nabije zwembad nu toch wel beslist hebben dat ze voortaan om 9 uur open zijn. Geen scholen te bekennen en ook weinig volk. Heerlijk is dat. Ik begin ’s morgens vroeg aan mijn werk en stop tegen 11uur.  Heerlijke beloning, zo’n zwemtraining zonder veel volk in het zwembad.

Geen groot zwembad, maar als je maar met zo’n vijftal mensen bent is het regelrechte luxe ! (foto http://www.triatlonwedstrijden.be)

Het lief wou het dit jaar wat sportiever aanpakken en kocht een elektrische fiets.  25km op en 25km terug via de Hagelandse Heuvels. Aanvankelijk dacht ik je bij zo’n fiets niet echt moest duwen. Verkeerd gedacht ! Het is merkelijk minder inspannend dan met een gewone fiets, maar het blijft wel trappen. Uiteindelijk ben ik ook gevallen voor zo’n elektrisch ros en wel om de volgende reden : het is veel minder stresserend dan 45minuten in de auto op het drukste moment van de dag. We  moeten er wel vroeger voor uit bed (30 minuten) en we rijden er wel langer op, maar het buiten zijn, zelfs in regen en wind, geeft energie. Het terugrijden is helemaal de max, want dan rijden we via de meest landelijke wegen 10 minuten om, met zicht op schapen, eenden, koeien en de heuvels van het prachtige Hageland. Soms rijd ik al eens langs het kasteel van Horst om er een groet te brengen aan de Rode Ridder.

Kasteel van Horst, altijd een omwegje waard !

Blijven natuurlijk nog over de looptrainingen. Die gaan goed. Ik blijf het schema van Garmin volgen op hartslag. Tot nu toe moet ik vooral trainen op een hartslag die lager ligt dan 129 en dat blijft een uitdaging, maar gelukkig gaat dat altijd maar beter. Drie keer per week staat er een looptraining op het menu, bij voorkeur niet gecombineerd met het fietsen, maar soms wel.

Tenslotte zijn er ook nog de Aktiviawandelingen.  Wandelen blijf ik heerlijk vinden : het wandelen door nieuwe stukken natuur, het genieten van de seizoenen. Soms doe ik de vele kilometers alleen en is dat zo heerlijk afkicken van allerlei zorgen en stress, soms wandelen het lief en ik samen – genieten van alles en elkaar.

Je ziet, alles goed hier Ten Huize Kaat.

Cijfers motiveren

Soms denk ik dat het voor mij véél makkelijker zou zijn mocht er meer gecommuniceerd worden met cijfers.

– Hoe gaat het met je ?
– Een zesje
– Wat vond je van de film ?
– Een negen
– Heb je nog veel werk ?
– Een vijfje.

Soit, zo gaat het natuurlijk niet maar cijfers zijn wel duidelijk. Sommige cijfers zijn ook heel mooi en andere helemaal niet*. Sommige zijn evenwichtig en andere grillig, maar daar ga ik het niet over hebben, kwestie dat ik niet helemaal gek word verklaard !

6  trainingen doe ik momenteel per week gedurende deze vakantie en soms komt er nog een extraatje bij. Ik voel mij daar heel goed bij. 3 looptrainingen naar het plan van Mr. Garmin, 2 zwemtrainingen, 1 variabele (fietsen of wandelen) en soms eentje eXtra.

6T + X   = 3L + 2Z + 1V + X

2000 meter per zwemtraining
Is het richtgetal van het aantal meters dat ik zwem. Aanvankelijk had ik als doelstelling 3000 meter verdeeld over 2 trainingen, maar algauw bleek dat ik de eerste training altijd meer dan de obligate 1500 zwom, waardoor het eerder 2000 + 1600 of zelfs 4000 geworden is.

129 hartslag
De meeste looptrainingen moet ik onder de 129 BPM doen en dat is niet simpel want ik flirt nogal met 131-132. Maar meestal lukt het wel. Dat betekent natuurlijk traag lopen en veel conditie opbouwen. (Hoop ik toch). Ik zag dat ik mij de komende training eens mag uitleven tot 145 ! Stel u voor ! 145 !

6 kg ben ik afgevallen sedert de zomervakantie begonnen is. Dat is ongeveer een kilo per week. Ik eet evengoed alles als voorheen. Maar merkelijk minder. Ik hou een  eetdagboek (My Fitnesspal) bij en noteer iedere dag schoon het getal van de weegschaal. Het is zoals het is : cijfers liegen niet, of ze nu kilogram of Cal achter zich hebben staan.

Cijfers motiveren en Garmin heeft dat goed gezien !

  • Garmin zegt netjes hoeveel uren per week ik train en genereert rapportjes. Ik kan daar op kicken.
  • Garmin zegt ook hoe het gesteld is met mijn algemene conditie. Mijn VO2max staat momenteel op 39, ik ben dus een beetje beter geworden !
  • Mijn SWOLF-score is goed volgens Garmin, maar ik weet nog niet goed hoe Garmin dat vergelijkt. Ik moet me daar nog eens in verdiepen.
  • Garmin vertelt me ook netjes wat mijn ‘hersteltijd’ is. No excuses ! Maar ook niet overdijven.

En zo kan ik wel een tijdje verder gaan. Ik heb grafiekjes en niet alleen als het over sporten gaat. Als het kon zette ik alles in formules.

Nog 2 nachtjes slapen en ik mag terug op vakantie !

 

 

(*) een training van 9,7 km, dat is geen getal, of zoals ik laatst zag "1950 meter gezwommen", dat kan je toch niet zo laten ?

 

 

 

 

 

 

 

Zwemtraining op vakantie : puur op techniek

Vakantie betekent niet : stoppen met sporten. Gelukkig wéét het lief ondertussen al dat ik gewoon onrustig word als ik niet genoeg kan bewegen. En omgekeerd vindt hij het dan weer zalig dat hij een  paar uurtjes rustig kan lezen of schaken.

Zo trok ik vandaag naar het zwembad van Bayeux. Er waren 2 zwembaden, eentje voor de baantjestrekkers en een soort kinderbad om te spelen. Het eerste was een 25 meter bad waarvan voor de heflt van het bad baantjes lagen. Er waren heel weinig mensen en ik zag nog een baan zonder zwemmen. Toch even gevraagd of ik er in mocht, je weet maar nooit dat het gereserveerd was of zo. Maar nee, de hele baan was voor mij ! Joehoe !

SAM_1390

Er was merkelijk minder volk toen ik kwam zwemmen. Deze foto was van de dag ervoor, toen ik eens ging “piepen” of ik daar wel kon zwemmen.

Ik besloot om nog eens te trainen op “ritme”. Het moment dat mijn arm in het water komt tot die arm er weer uit komt (vrije slag) moet worden verkort en mijn drijffase moet worden verlengd. Ik heb de slechte gewoonte om alles ongeveer even lang te doen. Dat oogt wel mooi en rustig maar is wellicht niet zo efficient. Het was mijn collega Sport die me er op wees. Hup, in één keer dat water wegduwen ! Verder oefende ik ook met de ‘slaghand’, wie ooit training gevolgd heeft kent de oefening : je tikt gewoon je hand voor je zodat die heel even samen naast elkaar zijn (en niet, zoals bij mij te vaak gebeurt, dat de andere hand al aan de beweging begonnen is).

Beide oefeneningen (die eigenlijk complementair zijn) lukten goed ! Oef !

Thuis gekomen keek ik nog eens naar een video over techniek en de meest voorkomende fouten. Meteen zag ik ‘een bekende’ : de overrole ! Ik kreeg meteen ook een goede tip : zorgen dat er nog één oog in het water blijft. Geen idee of ik dat onder de knie ga krijgen, maar ik kan alvast zorgen dat ik minder met mijn lichaam ‘rol’ in het water !

Onderstaande video toont veel voorkomende fouten. Ik heb alvast nog werk !

Springen in het water !

Ik heb springuren dit jaar. Veeeeel ! Teveel naar mijn zin.

Zo ben ik  maandag vrij van 9.05 tot 11.05. Twee uur ! Na welgeteld 1 uur les gegeven te hebben. Maar laat 2 uur wel net  goed zijn voor sportplezier tussen de lessen door !

Dus vandaag diepte ik mijn kaart op van Sportoase, en betaalde meteen voor een nieuw seizoen. Hup, plons plons in het water !

Tegen 11.05 stond ik al weer voor de klas. Naar verluidt ging de chloorlucht nog in mijn haar…

kaart sportoase

Een week freestylen

Ik ben al twee weken bezig met ‘het nieuwe plan‘ en ik voel dat het hier en daar moet worden bijgesteld.
De hoofddoelstellingen zijn gelukkig gehaald : plezier, goesting en variatie. Alleen de planning loopt nog wat in het honderd en de variatie is nog niet evenwichtig genoeg naar mijn zin.

Dit is een kort overzicht

  • maandag heb ik gelopen. Op maandag heb ik een zware lesdag en na een korte rust (nodig !) heb ik deugd aan even flink ‘gas geven’.
  • dinsdag werd het MTB en daarna nog een bezoekje aan de fitness (crosstrainer)
  • woensdag werd het opnieuw lopen
  • donderdag bracht ik door in de fitness waar ik voornamelijk gefietst heb
  • vrijdag… ben ’s avonds in slaap gevallen
  • zaterdag nam ik deel aan een Aktiviawandeling
  • vandaag, zondag deed ik dat nog eens, zo’n Aktiviawandeling !

Wat ik vooral mis :

  • zwemmen en dat is niet toevallig. Het zwembad van Sportoase in Leuven is zo’n 6 weken dicht en is op amper een kleine kilometer van mijn werk. Ideaal om voor het werk of tijdens een middagpauze te doen op maandag of vrijdag, want dan ben ik vrij van 11 tot 13. Een alternatief is ergens anders zwemmen op woensdag.
  • een duurloop : die zou in het weekend moeten staan en zo liefst toch aan 3 keer lopen komen
  • krachttraining 

Wat ik wil behouden

  • indien mogelijk toch één Aktivia-wandeling per week. Ik ben absoluut geen wintertype maar ben wel graag buiten. Zo’n wandeling is genieten van de natuur. Ik wéét dat ik ’s winters veel meer binnen zal trainen dan buiten, dus dit zou een goede deal zijn. Of het alternatief van een duurloop buiten ?
    Over de weldaad van wandelen kan je hier verder lezen.

Planning

Ik heb deze week alles ‘naar de zin van het moment’ gedaan. Op zich is daar niet veel mis mee, omdat het mij vooral om het ‘sporten’ te doen is en ik sowieso zal variëren aangezien ik dit mij ’t beste ligt. Maar wat tijd betreft moet ik echt plannen. Om 10 uur aan een wandeling van 15 km beginnen in de hoop van om 12.30 u al weer thuis te staan (wandeling én autorit) is niet echt realistisch.

Resultaat

Deze week is er een net geen 6 uur  (5 u 52:43) gesport ! Gemiddeld kom ik aan 50 minuten sport per dag. Deze score is alvast meer dan oké.
De laatste loodjes wogen evenwel zwaar, ik vrees dat er al allerlei ‘beestjes’ ronddwalen die slechte bedoelingen hebben en dat eentje mijn lijf al gevonden heeft.

Over een andere boeg

Vorig jaar rond deze tijd liep ik netjes duurlopen van 18 km. Dat was dus ongeveer een maand voor de halve marathon van Eindhoven. Dat ging allemaal goed maar hoe meer de datum van de effectieve halve marathon naderde, hoe minder zin ik er in had. Om de één of andere reden had ik geen zin in de drukte, de stress.

Op de dag van de halve marathon (helemaal voorbereid !) besloot ik halsoverkop om de 10 km van Dwars door Hasselt te lopen, samen met Edith. Ondanks het feit dat er niet op deze afstand was getraind (en dus trager in snelheid), haalde ik hier – met haas Edith – een PR.
Na afloop gingen Edith en ik nog een koffie drinken in het stadscentrum. Zo’n tien kilometer duurt niet te lang en Hasselt is dichtbij huis.

Ik denk dat die dag een soort keerpunt is geworden. Niet zozeer om die PR, maar omdat ik het leukste van de dag het gezelschap van Edith vond en niet de PR,  niet de wedstrijd. Een voorproefje had ik ook al gehad bij de Ten Miles die ik voor de tweede keer meeliep. Ik vroeg me af : wat doe ik hier in hemelsnaam tussen al die mensen ?

De rest van het jaar heb ik geen eigen wedstrijden meer gelopen. Ik heb nog deel genomen aan de Ladiesrun in Brussel én aan de Gaston Roelants, twee keer met als doel mijn nichtje naar de eindmeet te brengen. (Lees : tetterend en kwebbelend).

Als ik eerlijk ben is mijn leukste wedstrijd uit mijn ‘carrière’ de halve marathon van Visé, geen idee of dat zelfs een stad is. Niet al te veel deelnemers en hele stukken door de natuur. Ik heb er heel lang alleen gelopen tussen de boomgaarden, velden en langs de Maas. Ik vond dat geweldig.

De drukte is dus niet mijn ding. Zo’n mensenmassa doet me hunkeren naar het dorp waar ik woon en de vele paden die ik ken tussen de velden en langs de Demer. Ik vind het heerlijk om alleen het geluid van de wind te horen. Als ik al mensen tegenkom zijn het boeren op het veld – die me al kennen – andere lopers of fietsers. Dan steken we heel even onze hand op.

Behalve mijn voorkeur voor de eenzaamheid hunker ik ook naar variatie. Drie keer per week lopen lukt me. Vijf keer niet. Ondanks de mooie wegen. Bij eenzaamheid komt dus ook variatie en die vind ik in zwemmen, fietsen, fitness, recent MTB-en en als het even kan ook aquafitness.

In de grote vakantie kwam ik zo aan een gemiddelde van 1,5 uur sport per dag, zonder schema, maar uit pure goesting. Dat is natuurlijk de beste motivatie. De lange zomervakantie is voorbij en omdat ik naast het sporten nog hobby’s heb en ook nog werken mag, is dat anderhalf uur sporten per dag niet meer echt mogelijk.

Anderzijds heeft dat sporten zo’n goede invloed op mijn hele welzijn dat ik het ook niet wil missen.

Eenzaamheid, variatie, zorg voor het fysieke/mentale welzijn, ik heb het samengevat in het plan om als doel een half uur tot 1 uur  sport per dag te stellen. Liefst zelfs niet als ‘gemiddeld’, maar wel als effectief een (half ) uur sporten tijdens weekdagen. Ik merk al een paar weken dat het plan goed werkt.  Ik vind dat uurtje vrij gemakkelijk, al moet ik dringend leren om mijn ‘aanloopfase’ (kleren aandoen) in te korten. Meestal sport ik langer dan een half uur, maar zelden langer dan een vol uur. Ik loop tussen de 5-10 km, met een half uur zwemmen heb ik een goede training achter de rug en dat geldt ook voor krachttraining. 45 minuten MTB op ruw parcours en ik ben bekaf.
In het weekend mag en kan het langer, en dat is ideaal voor een fietstocht (met de racefiets) of een lange duurloop. Het lief en ik pikken ook vrij vaak een wandeling van Aktivia mee en kiezen dan meestal afstanden van meer dan 15 km. Daar zijn we natuurlijk wel even zoet mee.

Het wordt hier dus helemaal sporten op goesting en voorlopig zonder wedstrijden.
Het is helemaal sporten voor het plezier.