Vierdaagse van de IJzer

DSCI0310

 

Het is weer gedaan, de Vierdaagse van de IJzer en zelfs het lief zat bijna met een brok in de keel, zo geliefd is dat evenement bij ons hier !

Nu is die Vierdaagse een beetje zwaar beladen bij ons en wel om twee grote redenen. Ten eerste zijn wij rond onze eerste Vierdaagse echt een koppel geworden. We hadden onze Vierdaagse gepland als vrienden, maar tegen dat het zover was, waren wij een koppel.  Ten tweede, de Vierdaagse is voor ons beiden een beetje de afsluiting van een lange zomervakantie. Tijdens deze wandeldagen kunnen we nog zorgeloos genieten van vakantie, eenmaal terug thuis wordt ons hoofd gevuld met werkgerelateerde zaken, iets waar we nu niet om staan te springen.  Maar zo is het en het maakt misschien ook dat we vakantie juist zo waarderen.

DSCI0304

Terug naar de Vierdaagse ! Waar zit de magie ?
Niet in de wandelingen zelf, daar hebben we het ongeveer een heel jaar over als we andere Aktivia-wandelingen doen.  Er zijn wandelingen die véél mooier zijn. De Vierdaagse  gaat voornamelijk over verharde grond en veel bossen zijn daar niet bij.  Ik denk dat dat voornamelijk door het grote getal wandelaars komt, die hebben plaats nodig en duizenden wandelaars door een bos op 1 dag, ik weet niet of de natuur dat zo goed aankan. Ik ken in België geen wandelevents die zoveel deelnemers hebben.

 

DSCI0312

De organisatie dan ? Die verdient vele pluimen. Alles is in orde. Bij het starten krijg je een flesje water en onderweg krijg je sportdrank en/of melk, en ook nog wat te eten in de vorm van een koek. Er zijn talrijke waterposten en er staan hier en daar extra toiletten die zelfs de proef van het grote deelnemersveld doorstaan.  Er zijn EHBO-posten en tussendoor wordt zelfs je tijd gescand. Iedere dag krijg je een dagkrantje met de kaart en route in kleurendruk, waar ook alle rust- en bevoorradingsposten op staan.  Ik zou niet weten hoe ze het nog beter kunnen organiseren. Je kan op voorhand inschrijven of ter plaatse via je identiteitskaart. Maanden op voorhand (als je ooit eens meegewandel hebt) krijg je via email al informatie over de komende tochten. En wie heel erg bezeten is van de Vierdaagse en de sfeer kan zelfs op een van de kampen logeren : die voorzien je van verplaatsing naar de startpunten, van logement met vol pension, geheel in “legerstijl”. Je kiest voor tenten van het leger of je eigen kampeermateriaal. Keuze genoeg (maar vrijwel altijd volzet, je moet tijdig beslissen).

De magische elementen zijn volgens ons de vier opeenvolgende dagen en het grote getal deelnemers. Iedereen is daar met hetzelfde doel : wandelen. Iedereen doet het op zijn tempo en op de gekozen afstand. Maar we gaan allen dezelfde richting uit. Dag na dag. Het is opstaan en stappen. Eten, slapen, opstaan en weer stappen. Het repetitieve heeft iets kalmerends, het stappen door weer en wind – niemand maakt er een probleem van om uren in de regen en modder te stappen –  brengt een diepe rust. Althans, zo voelen wij het aan. Ik heb het zelf heel moeilijk om mijn hoofd leeg te maken en niet voortdurend “te werken” in mijn hoofd, maar ik merk wel dat het na veel stappen beter lukt.  Ik kan al eens gewoon naar een boom kijken of een koe langs de weg. Ik kan al eens gewoon zijn waar ik ben, iets wat gigantisch moeilijk is voor mij : leven in het heden en op de plaats waar ik ben. Alleen bij het lange, ook repitieve zwemmen heb ik wel eens zo’n ervaring : dat het stil en rustig wordt in mijn hoofd.

Lachend zeggen wij ook dikwijls dat wandelen als koppel de beste relatietherapie is. Ik geniet van het samenzijn met het lief, soms babbelend dan weer kilometers in stilte.  Mooi is dat.

De laatste tocht ging door rondom Ieper en eindigt traditioneel met een hulde aan de gesneuvelde soldaten. Ze kregen ook mijn eer en respect. Het is spijtig dat er een leger nodig is, dat landen oorlog voeren, en nog veel spijtiger is dat geweld blijkbaar soms de enige uitweg is. Is het geweld of is het verdedigen ? Ik ben geenszins een specialist in oorlogen, maar ik kan mij onmogelijk voorstellen dat we het zo goed zouden gehad hebben mocht Duitsland gewonnen hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog en dan bedoel ik het Duitsland van Hitler.

De Vierdaagse zit erop en dat betekent ook dat er opnieuw gelopen moet worden. Met 4 dagen stappen is er van lopen niet veel in huis gekomen. Ik denk dat ik zelfs een week in het schema zal overslaan, want al die kilometers wandelen moet toch iets betekenen ?

 

Straks moeten we terug aan het werk maar gelukkig lijken de weergoden ons een schitterende zondag te geven. Het mag wel, in de zomer die naar verluidt de natste van alle is.  Ondertussen ga ik al dromen van een nieuwe vakantie.

One thought on “Vierdaagse van de IJzer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s