Een loper is een eenzaat (u ook ?)

 

Ik loop het liefste alleen. Niemand om mij heen, zelfs geen zwijgende loper. Alleen lopen is alleen met mezelf zijn en genieten van pure vrijheid. Loop ik naar links of rechts ? Doe ik er een lusje bij of niet ? Muziek op of niet ?

Meestal heb ik een route in mijn hoofd maar wijk ik er al na een paar kilometers van af. Toch een heuvel of net niet ? Toch door dat donker stuk of liever toch sterk verlicht.

“Me myself and I”, dat is het zowat tijdens het lopen en ik laat mijn gedachten alle vrijheid. Die profiteren daar dan ook van, tot ze trouwens merkbaar stilletjes worden en ik merk dat ik helemaal opga in de natuur. Die natuur is het voelen van mijn hartslag, het zweet dat over mijn rug loopt, de wind rond mijn oren en de regen op mijn gezicht. Koude vingers in de winter, snakken naar water in de hitte van de zomer.

Zalig vind ik het. Loat mie moar lopen langs de straete ! Ik em m’n lief da’k zo geirne zie ! 

 Als je de eenzaamheid niet wil of kunt omhelzen, en de gestage vooruitgang van het leven als een sociaal wezen de rug toekeert, dan ben je er slecht voor toegerust om de weg op te gaan om lange afstanden achtereen af te leggen. Maar jezelf terugbrengen tot je eenvoudigste, meest natuurlijke vorm als een wezen buiten de samenleving, onopgesmukt, onbewerkt en alleen afhankelijk van je eigen lichaamskracht, houdt in dat je je laat zien als zowel zelf-voortgedreven als volkomen onafhankelijk van andere mensen. Door een totale afwijzing van de wereld vormen die uren van eenzaamheid de enige keer dat we volkomen onszelf worden on onze eigen meesters zijn, zonder dat iets ons kan afleiden of hinderen. (…) In die uren waarin we afgesloten zijn van telefoongesprekken en zeurende zaken die ons herinneren aan onze dagelijkse verantwoordelijkheden, genieten we van een illusie van totale zelfvoorzienendheid waarin we geloven dat we nergens behoefte aan hebben.”

Harvie Robin, Why we run, gek van hardlopen, p. 28-29

Advertenties

2 thoughts on “Een loper is een eenzaat (u ook ?)

  1. Klopt, ik vind dat ook. Het liefst van al loop ik helemaal alleen: mijn eigen tempo, mijn eigen route en mijn keuze of ik al dan niet met muziek loop. Mijn sportmomenten zijn mijn persoonlijke me-time; of ik nu loop, zwem of fiets.

  2. Helemaal mee eens. Ik vind het wel eens leuk om een tetterloopje te doen met vrienden, maar meestal is het toch het plezantst om helemaal alleen te kunnen lopen, waar je wil, hoe lang je wil, hoe snel je wil en met je eigen gedachten. Genieten is dat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s