Ten Miles

10 Miles

De Ten Miles ! Een echte uitdaging was dat, want in 2012 heb ik welgeteld één wedstrijd van vijf (!) kilometer gelopen ! Voor de rest werd er wel gelopen, maar hooguit enkele keren 10 km, het waren eerder lopen van 5 km.

2013 moest en moet het jaar van ‘de terugkeer’ worden en daarom zette ik de 10 Miles op mijn agenda, met als enige doel : uitlopen en genieten. Het werd dus een spurt van 5 naar 16 km !

Ik maakte een schema via Ascis en zette er (naderhand gezien) een te laag wedstrijdtempo op van 7min/km. Dat resulteerde natuurlijk in trainingen die nog trager waren. Ik schroefde het tempo wat op en kwam toch aan een gemiddeld trainingstempo van 7 min/km. Tegen dat de ‘wedstrijdtrainingen’ begonnen liep ik vlotjes aan 6:50, zij het dat die trainingen nooit de volle 16 km waren laat staan dat ze op hellend vlak gebeurden !

Mentaal zat het kopje goed : als ik 16 km kon lopen dan was dat oké. Ik had mijn lesje van de vorige Ten Miles al geleerd : de overvolle trein compenseerde ik door enkele euro’s meer te betalen voor een eerste klasticket. Dat ging heel vlot, ook de tram naar linkeroever.

Ik had afgesproken met Edith die voor een verrassing zorgde : ze zou met mij meelopen. Super ! We poseerden in het vak 1:45 plus en wachtten samen op het startschot. Het zonnetje straalde zalig ! De ‘rit’ was herkenbaar … Edith en ik liepen tegen zo’n 6:42 … redelijk snel ! De eerste brug werd genomen, daarna de Kennedytunnel. O was is dat lang stijgen ! Edith liep als een jonge hinde en verzekerde me dat het terug ‘vlak’ zou worden. Dat werd het inderdaad, maar nadien volgde opnieuw de volgende tunnel….

Bij de drankposten liep ik door (camelbag) en haalde Edith me terug in. Rond kilometer 9 liep het echter fout. Ik verloor Edith (of zij mij) en ik klokte iets af op mijn Garmin waardoor ik niet goed meer kon volgen of ik ‘op tempo’ liep. Ik voelde de eerste echte klop… nog 7 km te gaan ! Maar het waren vlakke kilometers en dwars door de stad. En de supporters waren talrijk ! Aan mijn Garmin raakte ik niet meer uit en liep dan maar gewoon door. Trager was het zeker. Ik haalde hier en daar mensen in, zeker op de vlakke stukken van de binnenstad. En toen kwam “de straat van de Waaslandtunnel” in zicht. Het laatste zware stuk. Er volgde echter nog een hele ‘omleiding’ alvorens we de ‘konijnenpijp’ in mochten. En ach, wat was ik vergeten dat hij zoooo lang was. Eerst ging het bergaf, dat viel mee, maar daarna kwam de ongenadige klop : naar boven. Toen dacht ik toch even ‘nooit meer’. Ik klokte af met een onzekere tijd, mijn uiteindelijke tijd zou 1:54:40 worden, mijn slechtste tijd ooit, na mijn eerste editie 1:49 in 2008, mijn tweede editie 1:51:51, maar ik vind het totaal niet erg. Ik heb ervan genoten en de goesting om weer meer te lopen is er volop ! En ik heb mijn doel bereikt : 16 km lopen !

Natuurlijk, hàd ik meer buiten gelopen en hàd ik meer op heuvels getraind, hàd ik meer interval gedaan, dan was het resultaat beter geweest. Maar het maakt me niets uit, de vooropgestelde afstand (die niet min is !) is gelukt ! In tegenstelling tot 2011 overheerst niet het gevoel van frustratie maar wel : dit doen we nog !

Nu even de beentje laten rusten en hop naar het volgende !

 

6 gedachten over “Ten Miles

  1. Pingback: Yes I can ! | Kaat loopt, zwemt, fietst ….

  2. Pingback: Zalig Rondje Tilburg | Kaat loopt, zwemt, fietst ….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s