met vallen en opstaan

Deze week was vreemd. Werkelijk vreemd op allerlei gebied. Eerst en vooral heb ik niet gelopen, niet gefietst en niet gezwommen, maar ben ik wel 3 keer gaan sporten, zat ik met een halve blessure en ben ik tussendoor nog eens geveld door koorts, heb ik dagen gekend dat werkelijk àl mijn spieren om onverklaarbare redenen pijn deden en heb ik echt gedacht dat ik het tijdperk van een bejaarde inging.

Op een rijtje dan maar.

Na wat heen en weer gepraat met wat deskundigen bleek mijn Decathlonavontuurtje wellicht een kleine spierscheur te zijn. Echt zeker weten ze dat niet, dat weet je pas als je er een foto laat van nemen en omdat ik er soms wel en dan weer geen last van had, vond ik een foto er over. Toch besloot ik, ondanks mijn plotse ‘meer goesting in lopen’ fase, dat ik deze week niet zou lopen. Dat is toch om de zoveel tijd mijn volle gewicht op dat been.

Stil zitten lukte dan ook weer niet, ik voelde mij deze week alles behalve goed in mijn vel. ’s avonds kwam ik doodmoe van het werk en wilde enkel maar slapen. Ik kreeg spierpijn over mijn hele lichaam, een spierpijn die ik niet kon toewijzen aan een of andere sportbeoefening. Het leek eerder alsof er iets vies in mijn lijf zat dat aan mijn spieren bleef plakken. Misschien gaan de meeste mensen dan stil zitten en alles doen behalve sporten, maar ik had het gevoel dat als ik niet zou bewegen, ik zou veranderen in een zoutpilaar, of zo onbeweeglijk zou worden als een patattenzak. Het leek werkelijk alsof ik met de minuut aan het vastroesten was. Dus dan moet je toch alles losgooien, niet ?

Dat gebeurde in de yogales en bij de badmintontraining. Over dat laatste moet ik trouwens nog kwijt dat mijn inschatting over de inspanning van die training verkeerd was. Het is maar dat ik zo opga in het spel dat ik de inspanning vergeet. Best een goed voordeel trouwens.

Donderdagavond en werkelijk alle energie was uit mijn lijf. Ik voelde een koorts opkomen, weer die stramheid van spieren (die volgens mij niets te maken heeft met het sporten), het gevoel van een hoogbejaarde te zijn.
Dat griep iets te maken heeft met spierpijn, wist ik niet. Tot ik even googlede en hier en daar las dat griep en spierpijn wel degelijk met elkaar te maken hebben ! Toch kon ik niet geloven dat ik wééral met griepsymptomen zat, dat is al zo van half december en we zijn verdorie half januari ! Het lief zit er al 3 weken mee en kreeg uiteindelijk anti-biotica mee, bij hem breekt het feller uit dan bij mij. Het lijkt bij mij te komen en te gaan.

Nu wil ik niet ziek zijn, oftewel een paar dagen vollen bak ziek en dan hup weer gezond. Het is maar dat je daar weinig over te zeggen hebt.

Ik geef toe dat ik moeilijk om kan met ziekte, terwijl dat zo natuurlijk is als iets en ik dankbaar zou moeten zijn dat mijn lichaam automatisch in het verweer schiet om een tegenaanval te doen. Dat zo’n tegenaanval energie vraagt, dat moet ik er bij nemen.

Samengeteld met die mogelijke spierscheur besloot ik nog altijd niet te lopen. Ondanks het mooie zonnige weer. Ik troostte me dan maar met een zumbales op zondag, een ‘hevige’ nadat de instructrice de opmerking had gekregen dat het best ‘harder’ mocht gaan.

Zo heb ik de week gevuld met vallen en opstaan, met sporten die ik eigenlijk niet gewoon ben, blessures op de loer en spierpijn die van geen sporten komt.

Soms vragen mensen me ‘is dat dan zo erg om een week niet te sporten ?’. Ik begrijp de vraag, maar meestal begrijpen zij mijn antwoord niet : “als ik niet sport, voel ik mij nog veel slechter”. Ik weet het, begrijpe wie het begrijpen kan.

Advertenties

5 thoughts on “met vallen en opstaan

  1. ik heb het ook moeilijk met rusten, ik denk dat alle mensen die sporten je perfect begrijpen, maar als je koorts hebt is het wijselijker om niets te doen anders duurt het langer eer je genezen bent en doe je aan afbouw ipv opbouw. tegen je zin of niet, rusten dus kaat tot je je genezen voelt!

  2. ik snap dat wel, je wil echt niet toegeven aan dat ziek-zijn en dus een week eens niet sporten. Maar soms is dat toch wel de beste remedie om erger te voorkomen. Ik heb zo eens signalen van ziek-zijn genegeerd en ben toen uiteindelijk drie maanden serieus op de sukkel geraakt. Never again! Ik heb mijn lesje geleerd toen 😉 Verzorg je nog goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s