5 weken en iets zonder suiker

Vandaag (zondag)  heb ik, stom stom, een melocake gegeten. Stom omdat vooral de verleiding groot was, de eerste hap, maar de tweede al niet meer smaakte. Ik dacht : allez, waarom doe ik dat nu ?

Het was in familiegezelschap, er werd een verjaardag gevierd en ik zag de anderen denken : waarom doe je dat ? (Geen suiker dan, niet het feit van die melocake). En ik dacht even : ja, inderdaad, waarom eigenlijk. ? Maar dat was geen gebrek aan motivatie, want de vraag waarom wel vind ik al bij al moeilijker te beantwoorden. Waarom wél suiker ?

Zonder suiker mis je iets en dan gaat het vooral over de gezelligheidsmomenten zoals bij de koffie of de desserts na het eten. Meestal eet je ook dessert bij een bijzondere gelegenheid, of tijdens het weekend. Dat is zo’n extraatje en niet meedoen is dan een beetje ‘niet meedoen aan de gezelligheid’. Ik lijk wel een zure pruim dan. Maar zelf heb ik er het niet zo moeilijk mee. Waarom wél is dus moeilijker te beantwoorden.

Ik heb ook gemerkt dat de zin naar suiker meestal geen zin in suiker is maar gewoon honger. Er zijn tal van gesuikerde snacks te verkrijgen die handig verpakt zijn en ook nog lang houdbaar en die zijn om die redenen heel verleidelijk. Als ik op mijn werk een hongerdipje krijg kan ik koffiekoeken (een bom suiker en vet !) kopen en allerlei zoets uit de Danone-automaat, maar bijvoorbeeld geen fruit. Spijtig. Ik zoek dus naar alternatieven of, en dat is nog veel beter, voorzie mezelf van gezonde tussendoortjes.

Een surrogaat voor suiker

Tot nu toe ga ik niet de weg van de producten zonder geraffineerde suiker maar wel zoet door al dan niet kunstmatige zoetmakers. Toch denk ik dat ik dit niet ga volhouden. Het gaat dan niet zozeer over het feit dat ik echt trek heb in zoet, maar gewoon omdat zoet nu eenmaal een smaak is en het geheel ‘vlakker’ wordt als je alles wat echt zoet is uit je dieet haalt. Als je écht streng bent zijn er hopen dingen die nooit meer mogen. Je staat echt versteld waar er allemaal suiker in zit of waar je suiker moet aan toevoegen.

Met de feestdagen in aantocht vraag ik mij af of ik niet eens moet experimenteren met stevia bijvoorbeeld. Ik heb de alternatieven die Sonja Kimpen aanraadt geprobeerd zoals gedroogd fruit, rozijnen en noten, maar uiteindelijk vind ik daar maar niets aan. In het begin waren het goede alternatieven, maar ik merk dat ik het gewoon ook niet eet.

Doe ik verder ? 

Dat is een vraag die ik mijn nu en dan stel. Het is niet zo dat ik plots gezonder geworden ben of meer energie heb. Ik ben wel de ‘urge’ naar suiker kwijt en dat vind ik wel heel wat. Ik heb nooit meer dat gevoel van ‘nu wil ik o zo graag iets met suiker’. Mijn echtgenoot geniet met volle teugen van snoep, het doet me niets meer. Maar toch is het – ik weet niet hoe ik het moet zeggen – ook een vorm van vervlakking. De grootste reden waarom ik er mee doorga is omdat er eigenlijk geen voordelen aan zijn. Geraffineerde suiker voegt niets toe, vrààgt alleen maar van je lichaam. Mocht ik kleine kinderen hebben, dan zou ik wel behoorlijk toezien op hun suikerconsumptie, maar het niet verbieden.

Zondagssuiker

Mijn aanvankelijke plan was om op zondag niet zo fanatiek te zijn. Misschien kwam vandaar de verleiding van de melocake vandaag. Ik vind het nog altijd een goede gedachte, op zondag heeft zoet dikwijls ook een sociale omgeving en het is niet dat dit dan plots een ‘schrokdag’ wordt. Anderzijds blijft bij mij de gedachte bovendrijven dat het voor niets nodig is, dat zoete. Alsof er ergens in mijn brein een knop is omgedraaid.

Advertenties

2 thoughts on “5 weken en iets zonder suiker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s