lastiger dan ik dacht

Dag 2 zonder suiker gisteren en ik heb het ongelooflijk onderschat. Ik dacht dat het zoiets was als gewoon een knop omdraaien, maar dat was buiten mijn lichaam gerekend. Geestelijk had ik er niet zoveel problemen mee, ik zag het snoep en voelde me niet verleid, maar de hele dag had ik hoofdpijn en voelde ik mij duizelig.

Deze periode is voor mij op het werk ook echt stresserend en ik heb de indruk dat suiker en stress goede maatjes zijn. Hoe meer stress, hoe meer suiker dat lichaam wil.

Dat mijn lichaam zo zwaar reageert op het gebrek aan (witte) suiker vind ik schrikwekkend. Voor wie denkt dat ik snoepte zoals een kettingroker, nee dus, zo erg was het ook niet. Het ging misschien om 2 momenten per dag. Frisdrank, alcohol of fruitsap drink ik niet.

Na mijn werkdag had ik nog 3 uur opleiding waarvoor ik naar Antwerpen moest rijden. Ik had ’s middags een slaatje gegeten (toevallig, niets te maken met mijn voornemen suiker te bannen) en had voor ’s avonds nog twee boterhammen(*)  met kaas bij. Toen ik over de ring van Brussel naar Antwerpen moest rijden voelde ik mij zo ziek dat ik niet dacht dat ik nog 3 uur in de les zou kunnen opletten. Mijn concentratie was weg. Toen heb ik gedaan wat een verslaafde doet : aan het benzinestation een (verpakt) koekje gekocht. En de waarheid werd mij op triestige wijze geopenbaard : na dit ‘shot’ voelde ik mij veel beter en heb ik 3 uur goed opgelet.

Het is dus heel triestig gesteld met die suiker. (En mij mij !). Ik heb lang gedacht dat het om een louter psychologische aanhankelijkheid ging, maar dat is echt niet zo, het lichaam schreeuwt luid en dan vind ik nog niet eens dat ik zo’n sterke snoeper was. In zekere zin vond ik echt troost in de reactie van Sandy geef één keer toe aan snelle koolhydraten en je zet de carrousel terug in gang. Dat gaat héél snel. Karakter tonen is dan bijna ondoenbaar. Je wint toch niet als je lichaam om suiker schreeuwt”.
Het is pijnlijk waar : je wint inderdaad niet (moeilijk) als je lichaam om suiker schreeuwt.
Ik vind het bijna beangstigend.

(*) In mijn zoektocht gaat het voorlopig alleen maar over suikers in lekkernijen als snoep en totaal overbodige “voeding” en gelukkig heb ik mij nog nooit laten verleiden door zogenaamde ‘gezonde’ voeding als cornflakes e.d. die bol staan van de suiker. Hier op tafel komen voornamelijk verse groenten en vleesvervangers. Dat zit alvast goed.

We doen moedig verder !

 

Advertenties

3 thoughts on “lastiger dan ik dacht

  1. Suiker is echt een vuiligheid, enorm verslavend. Toen ik in Paraguay zat, at ik bijna geen suiker en viel massa’s af. En dan kom je terug in België, één klein stukje chocolade en lap… je lichaam snakt weer naar meer 😦

  2. yep zo gaat dat helaas met suiker! ik eet het echt zelden; maar als ik het een paar keer na elkaar eet merk ik dezelfde afhankelijkheid. dus ik negeer het en dan gaat het weer over. het is echt een kwestie van gewoonte ook. ik heb wel de indruk dat die afhankelijkheid mindert als je gewend bent weinig suiker te eten. bijvoorbeeld jij nu: je eet het nog maar PAS niet meer; nu merk jij het effect eens zo hard. Maar ik eet het al jarenlang nauwelijks en als ik nu eens iets eet waar suiker in zit; reageer ik er veel minder hard op. Zowel fysiek als mentaal kan ik er veel makkelijker afblijven. Het is voorgoed “uit mijn systeem” denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s