juli 2012 : halfweg sabbatical – filosoferen over sport

Het jaar 2012 zal ik niet licht vergeten. Het was het jaar dat ik loopbaanonderbreking nam. Zoals rust belangrijk is in een lange periode van trainen, zo mag dat ook wel eens in een lange periode van werken, of misschien ‘halfweg’ mijn loopbaan.

In dit jaar kreeg ik ook een andere visie op sport. Enerzijds werd het voor mij nog belangrijker, ik kan mij geen leven voorstellen zonder sport. Wie ooit gebrek heeft aan drijfveren om te sporten kan bij mij voor een paar uurtjes terecht. Er zijn de evidente fysieke en mentale voordelen als betere conditie en ontspanning, maar wie regelmatig sport krijgt ook regelrechte levenslessen. Zoals dat je grote doelen (afstanden, snelheden) bereikt door kleine doelen en kleine stapjes. Dat geldt voor het sporten maar ook voor het leven. Dat trouw en regelmaat belangrijker zijn dan ‘we gaan hier in één keer een grote prestatie leveren”. Grote prestaties zijn het resultaat van trouw en regelmaat. Het is zo’n illusie te geloven dat grote prestaties, op welk vlak ook, uit de lucht vallen. In het zog van regelmaat staat ook : dat het nu en dan niet lukt of moeilijk lukt, betekent nog niet dat het hele project in duigen valt. Soms lukt een training niet. Soms  lijk je ter plekke te blijven, maar dat is maar schijn, zolang je volhoudt.

Gaan met die banaan : op een bepaald moment moet je de deur uit en dat is lastig. Er wordt zoveel gezegd dat de eerste meters naar de deur de zwaarste zijn. Dat is zo. Daarom probeer ik daar niet veel over na te denken, want éénmaal je dat doet merk je dat op de weg naar de deur tal van excuses liggen en de ‘berg’, of de inspanning in je hoofd alleen maar groter wordt. Gewoon doen.

Tenslotte is er het plannen : als je iets wil bereiken mag je spijtig genoeg niet wachten tot je iedere keer overloopt van ‘goesting’ en ‘enthousiasme’. Soms is dat er, dan ook helemaal niet. Maar iedere stap die gezet wordt is een overwinning.

Mooi gezegd is dit allemaal, maar hoe gaat het met mijn sporten ? Ik ben geen uitblinker in sporten en ik haal ook geen bijzondere resultaten. Hoe is het mij dat half jaar vergaan ?

Toen ik aan mijn sabbatical begon – en die invulde met een hoop andere dingen, lessen en afspraken – wou ik geenszins ‘stoppen’ met sporten. Dat is dan ook niet gebeurd.

Mijn eerste doelstelling was : genieten van sport.
Ik was er al gauw uit dat dit voor mij betekende  : duursporten en variatie ! Ik ben geen technische sporter. Ik heb vroeger vrij intens aan volleyball gedaan en ik verlies mijn focus na ongeveer 45 minuten. Tennis idem dito. Liever het hoofd vrij. Dan maar de sporten waar het hoofd (bijna) geheel vrij kan zijn : lopen, zwemmen, fietsen. Momenteel doe ik dat allemaal door elkaar en merk tot mijn eigen verbazing dat mijn lichaam en geest zelf voor afwisseling vragen : heb ik in een week 4 keer gefietst en 1 keer gelopen, dan lijkt het alsof ik de week erop precies ‘meer zin’ heb in méér lopen en minder fietsen en omgekeerd. Er zijn weken waar ik sterk inzet op de ene sport en wat minder op de andere, maar er is altijd variatie in het sporten.

Een Groot Plan heb ik dit jaar niet. Geen halve marathon in het vooruitzicht. Dat vraagt lange tijd dezelfde trainingen. Maar toch wil ik het niet uitsluiten en zo sport ik wel op die wijze dat ik per week minstens één keer 10 km loop en dat een fietsrit van minimaal 30 km er ook zonder al te veel moeite uitkomt, net als die kilometer zwemmen. Dat zijn mijn ‘basis’ waarden en die heb ik intuïtief zo gesteld zodat ik een opstap heb naar eender welk ‘groter’ doel ik misschien toch in mijn hoofd haal.

Soms doe ik ook aan krachttraining, maar meer in de winter dan in de zomer. Sedert ik een MTB heb en hier in het Hageland door de bossen en op de MTB-routes cross besef ik dat MTB ook wel krachttraining en intervaltraining is. Het werd me snel duidelijk dat ik hierin tekort schiet, zowel in kracht als in techniek. Maar het laat wel het kind in mij los : het kind dat door de bossen en struiken scheert en zich van niets iets aantrekt. Joewie, is dat even plezant !

Een halfjaar voorbij en er zijn dus geen bijzondere prestaties geweest dit jaar. Het is soms even ‘slikken’ voor mijn ego. Soms vraag ik mij af of ik wel goed bezig ben, maar voor mij voelt dit NU goed aan. 45 uur heb ik vorige maand gesport en ik heb het nooit als een inspanning of een last ervaren.

En laat ik daar nu dit jaar even van genieten.
Misschien denk ik er binnen een maand, een jaar weer anders over, wellicht wel, maar dan heb ik dit jaar toch ook gehad. Een sabbatical die zich niet vertaalde in minder uren sporten, maar in meer genieten.
En dat is winst.

Advertenties

One thought on “juli 2012 : halfweg sabbatical – filosoferen over sport

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s