de roep van het lichaam

 

Terwijl buiten het zonnetje schijnt en het welliswaar vriest,  zie ik al reikhalzend uit naar de lente en de zomer. En naar alle loopevents natuurlijk !

Ondertussen loop ik nog altijd op de loopband. Het is een luxe ja, en ik kan er best mee leven. Ik weet dat eenmaal de temperaturen hoger zijn ik die loopband laat voor wat hij is en ik dan weer volop geniet van het buiten lopen. Omgekeerd ben ik moeilijk te motiveren om in barre omstandigheden te lopen, al vind ik vrieskou niet zo erg – erger vond ik de sneeuw.

Voor het eerst heb ik de loopband op een helling van 0,5 gezet. Als ik het goed gelezen heb is een helling van 1 het meest vergelijkbaar met ‘normaal lopen’, dwz vlak lopen buiten. Ik zette ‘m op 0,5 om gewoon eens te zien wat voor ’n effect dat geeft. Eigenlijk heb ik daar niets van gevoeld, dus de volgende keer misschien naar 1 gaan. Ook voor het eerst uitgeprobeed omdat hij aanvankelijk geen ontvangst wilde krijgen : de garmin footpod. Bedoeling is om de Garmin dan ook te kunnen gebruiken op de loopband. Het was een kerstcadeautje van het liefje. Toch loopt het nog altijd niet van een leien dakje. Zo hield hij dat allemaal wel goed bij maar ‘vindt’ hij niets bij Garmin Connect of Garmin Trainingcentre. Dit wil zeggen dat hij geen resultaten inleest. NOG eigenaardiger is dat ik wél een training met ‘cadans’ terug vind op 28/11 maar geen idee of ik dan wel met de Garmin gelopen heb. Verkeerde datum dan maar ? Nee, dat ook niet, want ik liep vandaag 1 uur en hij maakt melding van 1 uur 15. We zullen dus nog een beetje moeten experimenteren.

Het lopen is ondertussen een automatisme geworden. Momenteel ben ik niet superenthousiast maar niet lopen is geen optie. Ik heb het gevoel dat ik dan iets mis, dat ik mij dan toch niet 100 % voel. Ach, ’t is zoals Sven het ooit schreef, het zwaarste van de training is gewoon het de afstand tot je deur, of in mijn geval tot aan de loopband. Eenmaal ik bezig ben valt het eigenlijk nooit tegen, of het nu op de loopband dan wel buiten is.

Het lijkt soms of mijn lichaam zelf zegt : “en nu sporten”. Het wordt ook niet moeilijker. Donderdag ‘miste’ ik de training overdag (door een stom voorval) maar het bleek geen probleem om die ’s avonds in te halen. Ik merk dat het echt minder moeite kost om te beginnen, dat de vraag van het lichaam zo luid is dat negeren erger is dan gewoon aan toegeven. Lopen dus !

Het ‘bewegen’ of sporten of noem het zoals je wil, blijft iets wat mij toch heel erg gelukkig maakt.

en hier voor mijn eigen 'log' :
  • woensdag : zwemtraining
  • donderdag : halve piramide 6,5 km
  • zondag : 1 uur duurloop
Vanaf volgende week opnieuw 3 looptrainingen en 1 zwemtraining. Extra mag altijd !
Advertenties

One thought on “de roep van het lichaam

  1. vind je jouw (verloren) gegevens niet terug op één of ander verborgen plekje op je harde schijf? Zoals ik al op fb meldde was ik zo een stuk of 8 trainingen kwijt, maar die worden blijkbaar automatisch ergens op je harddisk bewaard (garmin, roaming, activities,…) en die kan je dan manueel overbrengen naar garmin connect.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s