loopmijmeringen

Veel valt er niet te vertellen behalve dat het schema netjes gevolgd is. Niet veel gebeurd op één week dus, maar wel ‘op  lange termijn’.

En die lange termijn, dat heeft te maken (denk ik) met de halve marathon.

Voor het eerst vind ik lopen echt leuk. Vroeger schreef ik : ik vind het gevoel na het lopen leuk, maar ik moet echt met mijn hoofd lopen om mezelf te overtuigen. Dat is (eindelijk ?) niet meer zo.  Die ‘click’ is er gekomen tijdens de trainingen voor de halve marathon. Ten eerste was ik supergemotiveerd omdat dit een nieuwe uitdaging was die ik persé wou halen. Het trainen voor de halve marathon betekende natuurlijk ook langere afstanden en dat bleek mijn ding te zijn. Een bijkomend voordeel was dat ik nu allerlei nieuwe paden kon ontdekken. Dit jaar is mijn topjaar van nieuwe wegen ontdekken rond ons huis. Een lus van 10 – 15 km brengt je natuurlijk verder dan eentje van 5 – 10. Zàlig gewoon !
Mijn conditie is er (volgens mij, ik kan dat niet bewijzen) op vooruit gegaan. Als er nu staat  “12 km” dan loopt dat makkelijk. Ook als dat twee keer op een week moet. Bij zo’n loopje blijf ik routes improviseren en omdat ik wat afstand betreft ‘overschot’ heb maakt het niet uit mocht ik me ergens misrekenen en een paar kilometer meer moeten lopen.

Lopen is de laatste twee weken zelfs regelrecht mijn houvast geweest. Ik weet niet hoe ik dat moet omschrijven, maar lopers zullen weten wat ik bedoel. Ik zou zoiets kunnen zeggen als de beste drug of zo. Hoe dan ook, lopen doet lijf en ziel goed. Trainen ja, maar ook verwerken. Dingen ‘aflopen’ en ze onderweg in de natuur wat kwijtraken en zo ‘lichter’ worden in het hoofd. Met mijn schouder gaat het nog niet zo goed, de arm ook niet, maar hé, ik mag blijven lopen en word zelfs ‘aangeraden’ om te lopen om zo de doorbloeding te stimuleren. Die schouder is niet zo bewegelijk, links en rechts kijken is niet echt mogelijk zonder m’n hele lichaam mee te bewegen, maar door de landwegeltjes hoef ik ook weinig links of rechts te kijken. (En omdat ik al zoveel dingen niet kan wegens krachtverlies in rechterarm en hand – koken lukt niet, schrijven lukt niet, mes goed vasthouden lukt niet, handvat van eender wat … pffff – , zou ik helemaal depri worden als ik dat ook nog ’s niet mocht.

Maar hé, het mag.

Voel je je vandaag futloos en ongeïnspireerd ? Ga hardlopen en je voelt je direct beter.
Zo gaat het met deze verrassende activiteit. Hoe je stemming ook is, hardlopen verbetert die, want het creëert energie.
Als je moe bent, pept het je op. Als je al genoeg energie hebt, krijg je er nog meer.  (…) Als je teneergeslagen bent, maakt het je vrolijker. Het is  het allerbeste antidepressivum.

Uit ‘pagina’ 26 november uit het boek
Kevin Nelson, hardlopen met bezieling, 365 inspirerende adviezen voor mensen die hun grenzen willen verleggen

  • training 1 : opdracht 1 u 15 min lopen (genieten)

  • training 2 : halve piramide  : loopband
  • training 3 : 12 km blokloop

Ik slaag er niet in om ‘zo traag’ te lopen. Dat is zeker niet pretentieus bedoeld, het is omgekeerd, ik voel dat ik mijn spieren daarvoor moet forceren, hoe raar dat ook klinkt. Ik loop dan zo traag mogelijk. Hetzelfde is trouwens ook gebeurd met de halve piramide die ik moest beginnen aan 8 minuten, die eerste kilometer is sneller gelopen.

Advertenties

3 thoughts on “loopmijmeringen

  1. fantastisch toch wat dat lopen bij een mens teweegbrengt? Ik kan daar net zo van genieten als jij en velen onder ons. En aan die conditieverbetering hoef je niet te twijfelen. Je zegt het zelf: je loopt 12km en je hebt overschot 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s