tria for fun – girls just wanna have fun !

Naar deze tria voor fun heb ik ongelooflijk uitgezien. De afstanden waren zo kort dat dit sowieso zonder tandenbijten mogelijk moest zijn. Het meedoen aan een triatlon(neke) is al lang één van mijn dromen.

Lommel werd uitgekozen als oefening voor de 1/8ste van Wuustwezel, voor die triatlon zal ik wél op mijn tanden moeten bijten (om ‘m uit te lopen) en door de oefening in Lommel zou ik toch al eens de wissels gedaan hebben.

Kwam bij dit alles dat ook Eva, Jess en Odile meededen, voor drie van ons de allereerste triatlon !

Net als Jess’ blogje zal ik het in 3 verdelen – net zoals de triatlon zelf.

Over het zwemmen is mijn ervaring gelijk aan die van Jess : het zwemmen van vrije slag lukte niet, en dat lukt mij op zo’n afstanden in het zwembad wel, langere afstanden zelfs ! Als ik verplicht zou geweest zijn om vrije slag te gebruiken zou het als volgt gegaan zijn : 3 slagen, voor mij kijken, mij (opnieuw) positioneren en weer drie slagen. Ik heb het een paar keer gedaan en de slag op zich was geen probleem, ritme zat juist, ik ademde mooi om de 3 slagen, maar … wist dan totaal niet waar ik was, laat staan waar ik heen moest. Goed, in september begint de zwemclub opnieuw en dan zien we wel.

Een grote probleem was misschien wel de koude. Mentaal kon ik er buiten verwachtingen heel goed tegen. Ik dacht ‘dit valt mee’, maar dat was buiten het lichaam gerekend. De spieren wilden niet goed mee en de ademhaling zat veel te hoog. En dat was NIET door zenuwen – wat ook  mogelijk is. Het lichaam leek niet zo goed met de koude te kunnen lachen. 200 meter leek plots ver weg, maar gelukkig zegt het kopke dat als je veelvuldig een kilometer zwemt en meer, je ook wel 200 meter ver zal geraken. Hoe Eva het voor elkaar kreeg, geen idee, maar het leek alsof ze door een touwtje werd voorgetrokken. Ik zag haar nooit kopje onder gaan (en dat doen wij toch om uit te ademen) maar toch haalde ze snelheid. Serieuze snelheid !
200 meter leek uiteindelijk niet zo ver en ik zie een heel klein beetje uit naar ‘langer’ zwemmen en het liefst in één lijn, want hier was het oriënteren en eerder een zwemhindernissenparcours overwinnen !

Voornemens voor het zwemmen : deze avond ga ik eens mijn surfpakje uitproberen in open water. In een open zwembad, want ’t lief – ik kan ook naar de Plas in Rotselaar gaan – wil een pintje drinken als ik zwem. Dan wil ik eens zien of de koude zoveel verschil maakt en wat opweegt : het eventueel ongemak van een niet totaal geschikt pakje versus de last van de koude. Dat zijn de eerste plannen. En vanaf september terug in de zwemclub natuurlijk !

Het fietsen : daar kan ik kort over zijn. Voor mij was dat puur genieten. Ik had ook geen idee hoe snel ik ging, maar stak toch een aantal mensen voorbij. Alle snelheid ging echter spijtig genoeg verloren op de markt waar het gevaarlijk draaien was op de kasseien, ik bolde uit en draaide bijna te voet. Terug richting kanaal en daar een draai van 180 graden gemaakt. Kijk, bij het lopen is dat vervelend, maar bij het fietsen is dat gewoon … tja, dat gaat dus niet echt vlot, zeker weer niet op nat parcours.

Het lopen begon en ik was volledig uitgerust. Dus dit moest een makkie worden. Maar mijn benen wilden niet mee. Ik kreeg ze precies niet omhoog ! Het lijkt wel alsof het lichaam veel trager reageert op veranderingen dan de hersenen. In het water dacht ik : het is niet zo koud, maar mijn lichaam dacht iets anders, bij ’t lopen dacht ik : dat gaat hier vlot gaan,  maar mijn lichaam leek in verwarring. Zou dat kunnen ? Ik heb er geen ervaring mee natuurlijk.

Deze triatlon was één van mijn mooiste sportervaringen. Alleen de 10 Miles scoren nog beter ;-). Wat de organisatie betreft : applaus voor de bereidwilligheid om te helpen, de vriendelijkheid en de professionaliteit die ze ook voor ons ‘de babies’ (zo noemden we ons versus de kwarttriatlonners !) aan boord legden. Bij doorkomst en aankomst hoorde ik onze naam afroepen. Dat ze al die moeite doen voor de ‘for funners’, vind ik geweldig. Chapeau !  En dan te zeggen dat wij 5 euro hebben moeten betalen voor dit alles !

toekomst

Hoe zit het met de toekomst ? Eerst de halve marathon van Maastricht. Dat schema komt niet in het gedrang. Specifiek oefenen op fietsen en zwemmen doe ik niet. Ik fiets nu en dan wel een grotere afstand (+ 50 km) en ik zwem ook, maar volgens mij is het volbrengen van 1/8ste triatlon vooral een kwestie van conditie en duurtraining. Oftewel : inspanningen voor langere tijd aankunnen. Dat geldt denk ik vooral voor mij omdat ik als doel finishen heb en niets anders. Natuurlijk wil ik beter worden, maar daarvoor hoop ik enerzijds op de zwemclub en anderzijds op … de looptrainingen !

Ook ‘hier’ lonkt de roep naar een triatlonclub. Ik woon letterlijk tussen 2 zwembaden, alletwee zo’n 5 km van huis en beiden hebben een triatlonclub met afdelingen. Maar het worden dan 3 trainingen op vaste tijdstippen en dat zal mij zeker zwaar vallen. Het moet worden gezegd, lopen is een sport die van weinig afhankelijk is. Je kan eigenlijk bijna altijd lopen. Ik ben ook nog niet ‘uitgelopen’ wat uitdagingen betreft. Er zijn er nog heel wat.

Volgend jaar in de zomer zie ik mij wel weer deel te nemen aan allerlei triatlonnekes, desnoods zelfs alleen de kleintjes, al zou het de max zijn als ik kan deelnemen aan de recreatieve 1/8ste triatlonnekes zonder daarna dood te vallen. Het moet fun blijven, anders hoeft het niet.

De nabije toekomst ? Volgende week deelnemen aan Sterke Peer (schrik, schrik) en op 5 september die van Balen. Er zit ook nog een trio tria in de pipeline maar dat is met zwemmen, mountainbike en trail. Ik zou de trail kunnen doen als ik maar enigszins wist wat ik mij daar moet bij voorstellen!

Enfin, ik moet dus gewoon nog heel lang leven om al mijn plannen te kunnen uitvoeren !

Advertenties

10 thoughts on “tria for fun – girls just wanna have fun !

  1. Pingback: moeilijke beslissing « Kaat loopt !

  2. Da zwemmen, is normaal bij de eerste keer. En iedereen die aan triathlon doet zal dit bevestigen. Het is koud, de ademhaling lukt niet en je zwemt meer schoolslag dan vrije slag. Mijn eerste keer was 25m vrije slag met veel hoesten en proesten en de rest schoolslag. Maar de volgende keer zal dit al veel beter gaan. Je moet je focussen op je techniek. Zo doe ik het toch, en het gaat veel beter.
    Misschien een goede oefening : zwem eens een paar lengtes in het zwembad met uw ogen dicht. Klinkt belachelijk maar zo leer je je focussen op de techniek.

  3. hihi 🙂 het was echt heel tof! je hebt het mooi beschreven. Sterke Peer komt in orde, en in Balen ga ik wrsch dus toch meedoen 😉

    Ik vind die zwemtrainingen op vaste tijdstippen juist ideaal, minder reden om uit te stellen (en vaak komt van uitstel afstel bij mij :-))

  4. ’t Was echt super hé Kaatje!!! Enneuh over dat zwemmen: je kan ook uitademen boven water 🙂 Maar ‘k heb mij wel erg geconcentreerd in die vaart. ‘k Wilde er zo snel mogelijk “uit” zijn 🙂

  5. Leuk verslag !! Fantastisch gedaan Kaat en girls, en zaterdag lukt je ook, misschien met wat meer moeite, maar je zult des te meer stralen achteraf ! 😉
    Ik duim vanuit het verre Italie mee !!

  6. Toen ik onlangs haasje was voor een vriendin tijdens het laatst stuk van haar triathlon, had ik ook de indruk dat iedereen last had om de knieën omhoog te krijgen na het fietsen. Je hebt dat toch voortreffelijk gedaan, en je bent alweer een ervaring rijker. Chapeau, Kaat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s