No 10 Miles

Vandaag naar de sportdokter geweest die o gelukkig, vrije raadpleging had. Wil je een afspraak dan moet je meer dan een maand op voorhand weten dat je iets aan de hand zult hebben !
Hij onderzocht me nauwkeurig, ’t is niet omdat je been pijn doet dat dit ook de oorzaak is. Zijn eerste verdict was : rug OK en niet aannemelijk dat er spierscheurtjes waren. Ik dacht : joehoe ! Maar toen hij mijn beide beentjes vergeleek in ‘rekbaarheid’ wist hij het meteen : een tight hamstring, of een verkorte spier als gevolg van overbelasting. Hij kon mij duidelijk het verschil in de twee benen laten zien en echt, dit was werkelijk voor geen interpretatie vatbaar, daar kon je niet naast zien !
Anderhalve week voor de 10 Miles … met ‘paardemiddelen’ en ‘afzien’ zou het lukken zei hij, maar dan kon hij ook een briefje geven dat ik de maand erna weer zou sukkelen.
En Brussel dan ? Brussel zag hij wel zitten, al kon hij natuurlijk geen garantie geven. Ik moet naar de kine (deze avond al om 22 uur, een ex-triathlonner) en verder : niet sporten. Ook niet fietsen en hooguit 45 minuten wandelen. Van dat laatste was ik wel onder de indruk. Gelukkig mag ik nog wel zwemmen. Misschien mag ik ook nog op de crosstrainer ? Een vraagje die ik straks aan de kinesist zal stellen.

Mijn ontgoocheling is groot maar ik probeer mij nu te focussen op herstel en Brussel. Ik probeer de ‘Kaat truc’ uit te halen (die meestal werkt) door mij onmiddellijk op allerlei positiefs te richten : als ik Brussel wel haal dan is mijn training niet voor niets geweest en Antwerpen heb ik al eens gedaan, dus tja, misschien valt dat al bij al mee. Verder denk ik ook aan mensen als Tine en nog iemand uit de weblogwereld die al héél lang sukkelt. Dat is natuurlijk nog iets anders !
Nog positief : ik zie het als een uitdaging om meteen te blijven lopen en dus de volgende 10 Miles of een andere te lopen !

Het klinkt allemaal nogal positief, maar ik kan niet anders. Ik ben er natuurlijk verdrietig om, maar ik moet mij op positieve dingen richten, bij de pakken gaan zitten helpt niemand (en zeker mij niet) vooruit.

Ondertussen ben ik wel nog van plan om te komen … supporteren. Misschien wordt daar nog een traantje weggepinkt, maar hé, … volgend jaar des te beter !

Advertenties

5 thoughts on “No 10 Miles

  1. Kaatje, in eerste instantie, idd. je hebt de goede spirit ! Positief denken en dat zo houden… Geloof me, alles komt goed en ik kan het weten hoor … Over blessures kan ik een jaar vol schrijven … Vooral niet de fout begaan (en jezelf wijs te maken dat alles terug ok is), om ‘te snel’ terug te beginnen … Maar ik, weet dat alles goed zal komen met uw positieve instelling. Kop op en tot binnenkort ! Greetz…

  2. Da’s de goeie ingesteldheid ! het is maar voor even, drie maanden op je tanden bijten en dan terug herbeginnen. Toen ik mijn voetblessure kreeg en drie maanden niet mocht lopen ben ik na de diagnose ook met de tranen in mijn ogen naar huis terug gekeerd. Maar hier lopen we met twee wedstrijden, en ik was verplicht als supporter langs de kant te staan. Het was anders maar ik deed dat echt heel graag. Heb me dan maar ff als portrettentrekster omgeschoold 😉
    En het is maar een ‘stomme’ sportblessure he, niet het einde van de wereld (ik moest me dat ook af en toe inprenten hoor). Ondertussen kun je wel nog zwemmen toch? Ik mocht dat ook, maar ik ben geen waterrat dus na één keer met volle moed het water in te springen had ik er al meteen genoeg van 😉
    Hup hup Kaat ! Tegen de zomer mogen wij jou weer aanmoedigen! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s