oef ! vrijdag 16 oktober 2009

Deze avond kwam ik doodmoe terug van een bezoekje aan Kai Mook in Antwerpen. Het thema van de dag was ‘voortplanting’ en ik mocht het allemaal aanhoren : de reproductie van al wat beweegt op onze aarde, van pantoffeldiertje, over zeeanemonen naar vissen en vogels tot we uitkwamen bij de mens. Kai Mook paste netjes in het plaatje ! Best leuk om voor je werk een dag in de Zoo te vertoeven, ik zie er ieder jaar naar uit, al moet ik ook zeggen dat het ook best vermoeiend is. Mijn enthousiasme werd spijtig genoeg niet altijd door het jonge volkje gevolgd…

Toen ik thuiskwam stond mijn verstand echt op nul en in mijn hoofd bleef het ‘geroezemoes’ duren. Normalitair stond het zwembad op het programma, maar ik zag er zo tegenop om weer het huis te verlaten. Ik kan immers o zo genieten van thuis te zijn bij manlief en de kinderen. Ik hoef daarom niet eens continu met hen te praten, gewoon de wetenschap dat ze in de buurt zijn vind ik fantastisch !

Dan maar sportkleren aangetrokken en richting zolder gestapt. Na de voorbije trainingen zat de schrik voor de loopband erin. Ik had zelfs schrik dat ik nooit meer zou genieten van de loopband omdat ik altijd zenuwachtig zou blijven en angstig dat ik tegen de muur zou plakken (ha !). Ik liep eerst een kleine kilometer aan zo’n 9,7 per uur merkte dat ik er toch vertrouwen in kreeg. Het is dus gewoon een kwestie van wennen geweest want na die kilometer zette ik de snelheid op 10,2 per uur voor de volgende 4 km. Die gingen echt goed en ik genoot ! Oef ! Ondertussen had ik Heist opgezet, een film over een overval met Gene Hackman. Het was niet echt een boeiende film en maar goed ook, want ik heb toch redelijk naar de loopband gekeken om geen evenwicht te verliezen.
Na de 5 km heb ik nog 20 minuten op de crosstrainer ‘gewerkt’, en wel aan een goed tempo.

Allemaal goed voor zo’n 50 minuten cardio, … en van die vermoeidheid waarmee ik thuiskwam is niets meer te bespeuren !

kaat leert zweven ! woensdag 14 oktober 2009

Er is al een tijdje niet meer geblogd maar dat betekent geenszins dat er niet gesport is. Mijn laatste wedstrijdje was Brussel (zie blogje hiervoor) en daar was ik content van. De dinsdag daarop ben ik voor het eerst sinds een 4 maanden of zo richting fitnesszolder vertrokken. Ik liep er o.a. 3 km boven de 10 km/uur op de loopband maar kreeg kleine schokjes te verduren. Mijn loopstijl is veranderd en ik moet weer een beetje leren lopen op die loopband. Na 3 km kreeg ik de schrik wat in de benen en heb nog 20 minuten crosstraining gedaan (niveau 3 = 1 hoger dan mijn vorige trainingen), 20 minuten roeien (ook niveau 3, ook eentje hoger) en tenslotte de bekende 120 buikspieroefeningen. Tussendoor ook 5 km lopen. Enfin, veel weet ik er niet meer van.
Ook de fiets blijft het goed doen. Zaterdag is spetterende regen en modder een heuvelachtig tochtje van zo’n 30 km gedaan. Zondag rustdagje en mentaal gesupportterd voor Eindhoven. Maandag loopje van 5 km en gisteren (dinsdag)  koerstochtje van zo’n kleine 20 km. De goede lezer zal doorhebben dat ik even zonder schema zit ! Anderzijds bevallen mij al die sporten prima. De 2 voorbije weken is er niet gezwommen of aan zumba gedaan, maar ook dat blijft op de agenda staan. Lopen vraagt nog altijd de meeste inspanning en meeste motivatie.

Sedert een tijdje ben ik ook aan mijn loopbeweging aan ‘t werken en ‘t is met redelijk resultaat. Ik merkte op dat ik zeer compact liep. kleine stapjes en nauwelijks zweefbeweging. Door mezelf te zien lopen (gewoon opgenomen met de camera) zag ik ook dat mijn bovenlichaam heel stroef zat. Ik vind van mezelf dat ik ‘gek’ loop, ik neem gewoon heel veel kleine pasjes met zo min mogelijk beweging ! Nu probeer ik soepelder te lopen, iets grotere stappen te nemen en ben ik ook aan werk om mijn beenspieren te versterken. Want hoe sterker die zijn, hoe gemakkelijker de afdruk en hoe meer kans op een grotere zweeffase. Ik moet ook leren om meer ontspannen te lopen, zowel op wedstrijden als thuis, want soms kom ik thuis met pijnlijke … schouders en nek. Nooit geen problemen met de benen, altijd het bovenlijf. Ik merk dat de ‘crosstraining’ voor dat bovenlichaam wel rendeert : door te zwemmen en met de crosstrainer te werken word ik iets soepelder in het bovenlichaam.

Er is bij mij nog ontzettend veel werk aan de winkel, dat realiseer ik mij ook. Het moeilijkste punt is motivatie. Ik weet dat de meeste bloggers niets liever doen dan lopen, ik moet er mijzelf toch heel sterk toe bewegen. Die motivatie ontbreekt mij NIET als het om (andere) sporten gaat, als ik maar goed kan zweten en goed doorgeven. Ik denk dat lopen intensiever is !
Verder moet ik ook werken aan mijn duurtrainingen. Ik moet langer  sporten/lopen. Wat het lopen betreft laat ik mij daar altijd vangen door snelheid. Ik wil die duurlopen dan zo snel mogelijk lopen wat natuurlijk uitmondt in één en al frustratie. Misschien ben ik gewoon te ongeduldig.

Dus ondanks de stilte hier in blogland is er nog gesport en gelopen en zie ik het nog helemaal zitten. Na jullie verslagjes van Eindhoven wil ik volgend jaar ook mee, maar zal zeker geen marathon lopen en zelfs geen halve ! Voor mij blijft de 10 Mijl mijn hoogste doel, met alle bewondering voor mensen die hun doel hoger zetten ! Echt ! Maar liever een haalbaar doel, dan eentje waar je moet blijven op sakkeren. Loopt die 10 Mijl in Antwerpen (weer) goed, dan wil ik wel eens doordoen voor een halve marathon, maar dan wel eentje die binnen de 2 maand na die 10 Mijl valt !

Voila, zit ik stil of ben ik bezig ?

Alleszins toch bezig, niet ?

bloed, zweet en flesjes zondag 13 september 2009

De opdracht was – zoals ik als schreef deze morgen, wat ben ik ijverig !  – 10 km aan een dikke 9,4 km per uur oftewel 6:20. Ik zal er hier maar niet over herbeginnen maar dat zag ik absoluut niet zitten. En echt, ik begin mezelf al te kennen. Ik ben toch maar vertrokken met in mijn gedachten 10 kilometer te lopen. We zouden wel zien wat het gaf en ik zou mijn uiterste best doen. Omdat ik nog eens met mijn Ipod wou lopen deed ik mijn Nike schoenen aan. Ipod was echter plat (gelukkig nog van die dingen hier) en ik wisselde niet meer van schoenen. Pech ! Want de blaren zijn er weer ! Hoe komt dat toch ? Ik zal dus net als Jess bij de Saucony’s moeten blijven. Gelukkig heb ik al evaring met blaren en houden ze me niet tegen om te lopen.
Geheel en al Mario’s advies opvolgend had ik me voorzien van mijn nieuwe drankgordel.  (4 flesjes nu ipv 2)

Uiteindelijk is het gelukt en zelfs nog iets sneller dan voorzien (6:17), maar ik heb toch op mijn tanden moeten bijten. Het is toch snel . Anderzijds ‘troost’ ik mezelf dat dit me toch sterker moet maken, dat dit niet vergeefs is, dat mijn lichaam zich weer zal aanpassen en sterker zal worden. Nu, na die 10 kilometer, voel ik mij weer helemaal fit ; maar een echt leuke training was het niet. Maar oefening baart kunst. Dat is de wetenschap die ik mij voorhoud !

weblogtraining zondag 6 september 2009

Dit keer had ik niets aan het toeval overgelaten : de sportzak was klaar, ik had woensdag met de 10 km geoefend voor de 12 km : dus dat zou lukken. De GPS was opgeladen en zat al in mijn auto. Ik had genoeg centen in mijn tas, mijn drankbelt goed gevuld, energiebars mee… Eva als mental coach naast mij op de fiets.
Deze morgen : netjes op tijd vertrokken.
En ja, voor de rest is het dus niet echt gelukt, ha ! Ondanks het feit dat er op een tempo gelopen werd dat ik best moest aankunnen hield ik het nog geen 10 km vol : het sterrensyndroom en ‘ik val hier binnen de kortste keren flauw’. Dat viel dus echt ongelooflijk tegen. Ik had dat echt moeten kunnen ! Behalve Eva sleurden Stefke en Wendy me er nog door, maar na kilometer 6 kon ik geen eens meer praten. Het zweet hotste van mijn lijf.
Dat met de auto liep ook fout. Van in het begin. Want op ongeveer 10 km van Mol zag ik dat mijn tank bijna leeg is. Geen probleem, ik had tijd genoeg om te tanken (en centen ! en bankkaarten !), bleek het deurtje van mijn benzinetank niet meer open te willen. Kan je je iets onnozelers voorstellen ? Dus na het lopen was het wachten op de Man van Touring die ‘binnen het uur zou komen’ maar ‘niet wist waar Mol lag’en er meteen 2 uur van maakte !
Maar goed: hier alle positieve nieuws op een rijtje.
Behalve ondergetekende heeft iedereen fantastisch goed gelopen, kilometers lang. Het was een superleuke bende, vol optimisme en enthousiasme, met veel lekker getetter en gelach. Veel mensen ook, wat natuurlijk het superleukste is : Facebookgezichten die nu échte gezichten waren. Tips gekregen voor mijn boerderij.

Dikke merci aan Mario die dit weer allemaal voor ons geregeld heeft !

Maar het lopen, daar ben ik wel over ontgoocheld. Over mezelf dan wel. Want de groep was geweldig en hield echt alle mogelijke rekening met mij. Ik heb op die 9 kilomter niet eens de snelheid gehaald van mijn 10 kilometer training woensdag ! Dus tja, dit zal wel een mindere dag zijn.

Toen ik thuis kwam was ik uitzonderlijk bekaf. Mijn stem heeft het ondertussen ook begeven en mijn benen lijken zwaar te rebelleren alsof ik ze mishandeld heb. Gelukkig is het liefje er om alles te aanhoren en mij met deze woorden fantastisch op te peppen. “Voor mij ben je een atlete !”, zei hij. Ewel zie, ‘t maakt mij niet uit of ‘t waar is of niet, in zijn ogen ben ik het ! Voila  !

En wie de satelietfoto goed bekijkt, ziet ook nog eens dat ik over water gelopen heb ! Als dat niet straf is !

1 km training donderdag 3 september 2009

Vandaag stond er een rustdagje op het programma. Anderzijds was er vandaag een accute crisis. Die bracht natuurlijk stress met zich mee. Tegen 13 uur was het allemaal opgelost maar de stress bleef in het lichaam steken. Ik voelde echt dat ik moest bewegen of ik zou ontploffen.
Dus heb ik maar ‘toegegeven’ aan de goesting en ben 1 km gaan … zwemmen !
Ik heb de grote luxe om binnen een diameter van 5 km tussen 2 zwembaden te kiezen. Ik koos opnieuw voor ‘het goed bewaard geheim’ : het dorpszwembad zonder glijbaan of andere attracties. Er is nooit veel volk en ze garanderen er je altijd een dubbele  zwembaan, zelfs al ben je alleen. Vandaag deelden we de dubbele zwembaan met 2 twee. Zalig was dat. Op vrijdagavond is het nog sterker : dan zijn we soms met drie in … het hele zwembad.

miniblogje zondag 23 augustus 2009

Sportieve activiteit van vandaag tot nu toe :  van zetel naar toilet, naar zetel, naar keuken en dat een paar keer op en neer. En dat terwijl er pal voor ons deur (de straat is geheel afgesloten) een ‘dorpskoers’ doorgaat voor de allereerste keer. Nu ken ik daar niets van, maar ik zou dus koninginneplaatskes gehad hebben : terrasje vanuit het eigen huis en daarna weer een serieuze kick om zelf te sporten bij het zien  al dat atletisch geweld.

Maar goed. 3de dag ziek. 3de dag griep, 3de dag niets doen. Want bij het zetten van 10 stappen val ik al compleet zonder adem. En jullie zijn allemaal zo goed aan het sporten ! Doe zo verder ! Het is prachtig weer !

Warm donderdag 2 juli 2009

Mario’s opdracht : 7 kilometer tegen 6:45 min/km.
Omdat ik wist dat het heet zou worden ben ik deze eerste volledige vakantiedag (moest gisteren nog tot over de middag werken) vroeg opgestaan, veel te lang maar ontspannen ontbeten, om vervolgens aan het loopje te beginnen in wat ik hoopte koel weer. ‘Koel’ was het niet, maar het was wel te doen. Ik was blij dat het er 7 waren en geen 8, ik had het de laatste kilometer lastig, maar ik vrees dat ik altijd een laatste kilometerdip heb, hoe lang de afstand ook is.
Maar goed, ik heb de opdracht weer gedaan, iets sneller, niet omdat ik persé wou, maar omdat ik gewoon toch wel een beetje mijn best wou doen !

Ik krijg het Garminschemaatje niet opgeladen maar heb  de 7 km gelopen aan gemiddeld 6:27 min/km.

En nog een belangrijk vraagje voor de Garmin 305 gebruikers. Iedere keer ik hem verzet heb van sport (mijn geval fietsen) en dan terug ga naar ‘rennen’ =>gebruik deze sport, vult hij mijn logboek verder aan onder multi-sport en niet onder lopen. Weet iemand hoe ik dat kan voorkomen ?

Ondertussen heeft manlief het zwembad opgezet (spelen ! afkoelen !) en volg ik ook nog de Start to Run sessies als begeleider. Morgen wil ik een fikse toer met de fiets doen, ik vrees dat ik ook de voormiddag zal moeten kiezen.

zondagstochtje zondag 28 juni 2009

halverwege : een terrasje !

Om Dwars door Geel uit de beentjes te krijgen : fietstochtje van een kleine 40 kilometer aan goed tempo. En halverwege natuurlijk een terrasje !
Op tafel nog de koekjes die we in Geel gekregen hadden.

jullie zijn schatten ! donderdag 4 juni 2009

Mijn liefke.
Mario.
Jullie.

Liefke : hij moedigt altijd aan.
Mario : heeft mijn schema aangepast. Ik zal dit echt wel kunnen en zo kan ik blijven lopen zonder frustratie.
Jullie : want jullie weten mij ook altijd weer op de been te krijgen.

Averbode donderdag 21 mei 2009

Vorig jaar nog gelopen, nu naar toe gefietst. Gesupporterd voor collega’s Guy en Dries (geweldig mannen !) en tevergeefs naar Gert gezocht.
De abdijenloop, goed voor 15 km door de bossen. Onze fietstocht : goed voor 24 km heen en terug. En weer kapot, kapot, kapot en dan nog geen eens echt goed doorgefietst.
De coach had de abdijloop op mijn schema gezet als een soort blokloop, maar die heb ik wijselijk naar morgen verschoven. We’ll see !

fietstocht naar Averbode - terrasje in 't terugkeren !