Tilburg zit al lang in mijn hoofd, geen idee waarom, misschien het exotische ‘buitenland’ ?
De voortekenen waren echter niet goedgezind. Het lief vond de afstand tot Tilburg wat overdreven, Ruth had er slechte ervaringen opgedaan, maar wat zij niet zo positief vond (weinig volk) vond ik dan weer een pluspunt.
Na de Ten Miles 2 weken geleden had ik iets goed te maken naar mijn gevoel. Ik had er teveel afgezien en mijn tempo lag te laag volgens de trainingen.
Ik had er 7:05 min per kilometer nodig gehad daar waar mijn doel 6:50 was. Plus ik was redelijk kapot na de wedstrijd, en misschien is dat voor de doorwinterde loper normaal (anders heb je niet genoeg gegeven ?), ik heb graag reserve !
Dus Tilburg zou het worden ! Mijn verwachtingen lagen niet hoog wat organisatie betrof en ze konden dus alleen maar overtroffen worden.
En ja, dat wàs ook zo. Eerst was er de eigenaardige luxe dat ik op 300 meter van de inschrijfbalies én startpunt kon parkeren (voor 1 euro !). Eenmaal in de inschrijfhal kwam er onmiddellijk iemand naar me toe die me wegwijs maakte. Je kan behalve lopen immers ook fietsen, MTB-en of wandelen. De inschrijving gebeurde zoals in Vlaanderen : blaadje invullen, betalen (13 euro) en je kreeg je startnummer en een informatiefolder mee.
Had Ruth bar slecht weer, hier scheen het zonnetje volop … en wellicht zorgde dat voor een véél groter aantal inschrijvingen. Ik hoorde het getal 8000, maar heb geen weet of het over alle sporttakken ging of enkel over de lopers. Wat de 13 km betreft waren we zeker niet met weinig !
Het parcours volgde de ring rond Tilburg en was netjes afgezet. Veel was er niet te zien, maar de Nederlanders maakten dat goed. Want zoals zij kunnen supporteren ! “Kom op meid’, “Goed hoor van je”, “sterk bezig”... ze moedigen iedereen aan.
Ik vond mijn tempo en voelde dat het goed was. Ik genoot van de kilometers en het gemak (!) waarmee ik liep. Ik profiteerde weer van mijn camelbag en slaagde er zelfs in om die volledig uit te drinken op de 13 km. Geen dipje, niets. De laatste kilometers maakte ik er een spelletje van : mensen inhalen. Ik had duidelijk overschot. En zo eindigde ik met mijn ‘echte tempo’ van 6:50 min/km, 3 km meer had ook gekund, zeker weten !
Volgende fase (nu ik min of meer tevreden ben over het ‘met gemak 13-16 km lopen’), sneller lopen ! Intervalloopjes here I come !
Tilburg is, in tegenstelling tot (verradelijk genoeg) Antwerpen vlak. Er zijn wel een paar bruggen maar in vergelijking met de tunnels van Antwerpen stelt dat niets voor. Het is ook een supersnel parcours, wie de ring loopt hoeft niet straat in straat uit te lopen en hoeken te nemen. Een mooi ‘rondje’ is dat.
Heel tevreden ben ik teruggekeerd en het ziet dik naar uit dat ik hier nog terug kom, misschien zelfs voor de halve marathon (want het is vlak en de Nederlanders zijn top !). Voor de barefootrunning (Europees kampioenschap aldaar) moeten ze me niet verwachten. Toch indrukwekkend dat zoveel mensen dat deden, zij het de meeste met minimal shoeware.
In Tilburg is veel goedgemaakt ! Een boost voor mijn zelfvertrouwen !
en opnieuw een uitdaging armer !
loop eens een wedstrijd in het buitenland- ga voor zonsopgang eens buiten lopen
- loop eens met een ander (het mag een fietser zijn)
- loop eens een wedstrijd in de winter (laat ons zeggen vanaf november)
- laat je droppen en loop terug naar huis (GSM met GPS zal in mijn geval nodig zijn !)
- ga eens zwemmen voor het werk (en NIET op een dag dat ik laat moet beginnen !, dus voor 8 uur !)
zoek een MTB traject op om te lopen en snuif zo de trail-sfeer opcombineer twee verschillende sporttrainingendoe eens mee aan een groepslesprobeer eens een nieuwe sport uit (maar wel fysiek ! vissen komt NIET in aanmerking !)loop eens een Aktivia-wandelingwaag u eens aan yoga (nog nooit gedaan !)- lees eens een boek over trainingsleer (da’s nog iets anders dan over lopen)
.
