De voorbije week is er niet veel gesport. Ik vreesde zelfs dat ik de week zou moeten afsluiten met ‘mijn loopactiviteit heeft zich beperkt tot het afprinten van het nieuwe schema van Mario !’, maar oef, dat is net niet het geval !
De reden van het weinig lopen is simpel : een rare buikgriep. Raar, want volgens de dokter had ik die maar ‘brak die niet uit’. Daar snapte ik niets van, want in plaats van toerkes buiten te lopen heb ik deze week veel toerkes richting toilet gedaan en de buikkrampen waren niet van de poes. Doorslapen ging ook al niet.
De lichtpuntjes waren dan ook echt het sporten. Zo heb ik mij deze week lekker uitgeleefd op de zumba. Ik was wel eens benieuwd wat dat zou geven als hartslag en kwam tot het volgende :
evolutie hartslag zumbasessie 1 uur
Mijn hartslag in rust is 65 dus is zumba niet niets. De gemiddelde hartslag op deze zumba was 123. Dat is ongeveer 25 hartslagen lager dan een duurloopje van dezelfde tijd. Dan zal ik op zo’n 145-150 stranden denk ik, tenminste als ik het gewoon op mijn gemak loop en niet ga ‘crossen’. Anderzijds worden bij de zumba wel veel meer spieren aangesproken dan bij het lopen. Dat voel ik genoeg de dag erop !
Ik vind het een heerlijke afwisseling en zoals al veel gezegd, sporten doe ik graag maar altijd hetzelfde gaat mij gauw vervelen, dus vind ik dat een prima afwisseling ! Na een half uurtje is er een pauze van welgeteld 2 minuten, en dat kan je in de grafiek ook goed zien !
Omdat het zo leuk was heb ik mij meteen ingeschreven voor de zumbamarathon op vrijdag 6 november. Dat zal niet minnekes zijn !
Deze week kreeg ik ook mijn nieuwe schema van Mario. Ik heb zo’n dikke maand zonder schema gelopen en dat was best fijn. Gewoon lopen zoals ik zin had, al volgde ik toch wel veel ‘principes’ van Mario : op zondag een duurloopje, dan weer een kort tempoloopje… Maar geen wissellopen en intervallen, dat is er niet van gekomen. Het schema komt echt weer op tijd, want ik wist niet meer wat uitvinden en ja, gericht trainen is echt wel belangrijk.
Na 2,5 jaar lopen weet ik wel steeds beter wat mijn ambities zijn. Gelukkig ! Zo staat het genieten echt voorop ! Wedstrijden zijn er voor mij niet om een PR te lopen ( met alle respect voor wie dat wel doet, véél respect zelfs !) maar om te genieten. Ik zie ze als een vorm van beloning voor het trainen. Toen ik mijn schema aan Mario vroeg zei ik het zo :” liever een tragere wedstrijd maar genieten, dan één frustratieloop“. Een genietwedstrijd betekent immers dat ik zin blijf hebben in het lopen, een frustratieloop doet de motivatie om nog verder te lopen sterk dalen.
Geen snelheidsplannen hier dus, maar wel : genieten van de 10 mijl in Antwerpen, een tussenstopje in Leuven (de corrida) en een gezellig loopje in Mol (Zilvermeerloop). We gaan dus genieten !
Ondertussen heb ik al het eerste loopje van het schema gelopen en dat viel best mee !
