Loopblog van een beginnend loper staat er onder ‘Kaat loopt’, en wel ik denk dat ik weer helemaal bij af ben. Vandaag nog es geprobeerd, ik dacht :’ kom, we lopen een toerke om er weer goesting in te krijgen’. En ja, ik heb een toerke gelopen en nee, het liep weer van geen kanten. Nu kan je één keer een slechte training hebben, twee keer kan ook. Tenslotte zijn die trainingen toch een beetje progressief veronderstel ik. Iets anders is het als je al moeite hebt met 5 km loslopen aan 6:40 min/km. Tja ! Wat nu ?
Ik kan je verzekeren dat ik gevloekt heb en de tranen mij in de ogen stonden. Verdorie, wat scheelt er met mij ? Warmte is geen excuus, ten eerste omdat het niet zo warm meer was (22 graden ?) en ten tweede omdat ik niet gauw last heb van de warmte.
Volgende week begint de ‘begeleiding’ van de Start to Run en misschien zou ik beter van nul beginnen ipv mee te lopen. Gelukkig is mijn rol daar beperkt tot ‘meelopen’. Dat zal toch nog wel gaan zeker ?
Thuisgekomen ben ik naar de zolder getrokken om mijn frustraties uit te werken op de crosstrainer en enkele spieren van het bovenlichaam te trainen. Ging allemaal best – nu maar hopen dat ik mij daar niet geforceerd heb want dat merk je dikwijls maar de dag nadien.
Ik vertik het echter om te stoppen met lopen. Een grote bezinning dient zich aan. Een echte oorzaak vind ik niet. Ik heb weinig kwalitatieve slaap maar dat is al enkele jaren zo. De weegschaal schommelde dit jaar hooguit een kilo op en af, dus daar kan het ook niet aan liggen.
Ik weet ook niet wat ik met het schema moet doen. Ik kan het verder afwerken en frustratie na frustratie ervaren omdat het niet lukt. Dat lijkt mij niet echt zinvol. Ik kan ook schema’s van vroeger gebruiken die ‘lichter’ zijn, misschien valt dat beter mee.
Man man, dat het zo stresserend kan worden !
