Ik stond al klaar in looppunje toen ik in de badkamer manlief tegenkwam in … fietsplunje. ‘ik ga boven fietsen’, zei hij, wat betekende dat hij een training in de ‘fitness’ zou doen. Ik had voorzien om buiten te lopen. ‘kom je niet mee ?’ vroeg hij. En tja, ik vind het zo moeilijk om de juiste snelheid te vinden als ik buitenloop (veel gepiep) en dacht : waarom niet ? Zo lang ik maar de meeste kilometers (dus zeker de duurlopen) buiten loop. En je moest eens het verleidelijk gezicht van het liefje zien ! Samen trainen heeft ook iets, hij geeft echt het beste van zichzelf, en als ik dan op een paar meter van hem loop (zogezegd ‘mijn’ sport) dan is er toch iets van grote solidariteit.
Dit was Mario’s opdracht :
wisselloop van 8 kilometer, 500 meter loslopen en 500 meter aan 6 minuten.
Ik had geen schrik van de snelheid en de blokjes, wel van die 8 kilometer. Tenslotte zaten er nog een kleine 40 fietskilometertjes van gisteren in mijn benen, alhoewel ik meer en meer overtuigd geraak dat het echt wel ‘om iets anders’ gaat. Dus om andere spieren, maar wel goed voor de uithouding.
Weeral een typische Mario-opdracht : beetje moeite, net dat ietsje meer geven dan wanneer ik ‘zomaar’ zou lopen, maar toch lekker binnen bereik. 8 kilometer was goed. ‘t moest niet meer, en niet minder zijn !
Ik ben best tevreden van de hartslag, al had ik mooie, gelijkmatige ‘bergjes’ verwacht. De gemiddelde hartslag was 141 met een maximum van 154. Kan ik daaruit besluiten dat het halen van die 6 min/km in zicht is ?
cijfertjes : hartslag via garmin, andere gegevens via loopband
de rare heuveltjes !
