Vorig jaar nog gelopen, nu naar toe gefietst. Gesupporterd voor collega’s Guy en Dries (geweldig mannen !) en tevergeefs naar Gert gezocht.
De abdijenloop, goed voor 15 km door de bossen. Onze fietstocht : goed voor 24 km heen en terug. En weer kapot, kapot, kapot en dan nog geen eens echt goed doorgefietst.
De coach had de abdijloop op mijn schema gezet als een soort blokloop, maar die heb ik wijselijk naar morgen verschoven. We’ll see !
fietstocht naar Averbode - terrasje in 't terugkeren !
De opdracht was eenvoudig : 10 km aan 6:45 min/km. Ik wou dat ik kon zeggen dat het ‘gemakkelijk’ of ‘vlot liep, maar dat was niet zo, al was het minder afzien dan zaterdag. Het weer was mij wel goedgezind, mooi in de zon en meteen weet ik dat je beter geen uur in de zon loopt zonder drankvoorraad.
Voor de rest heb ik er weinig woorden over dan dit : vertrouwen. Zoals een kind rekensom na rekensom opnieuw maakt in de hoop en de vertrouwen dat het op termijn wel zal ‘opleveren’ !
Vandaag had ik als opdracht versnellingen en dan – hoe heet je dat ? – 3 reeksen van 500m – 1000m – 500m aan een tempo van 5:45/km. Ik had al bedenkingen bij de opdracht, omdat ik al zou jubbelen als ik zoiets zou kunnen aan 6min/km. Maar goed, ik wou het toch proberen. Garmin geprogrammeerd en hup met de beentjes. De versnellingen lukten (kan dat eigenlijk mislukken ?) maar die reeksen gingen de mist in. Het leek alsof ik het biomechanisch niet kon. Ik kreeg mijn benen gewoon niet sneller. Garmin bleef maar piepen ’sneller’, maar dat lukte niet. Midden de 2de reeks heb ik er de brui aan gegeven, en ben maar gewoon naar huis gelopen.
Allerlei gedachten raasden door mijn hoofd : ik ga het nooit kunnen, ik ben daar niet voor gemaakt, ik ben te oud (en nog van dat moois), ik hààt lopen !
Net na die ‘oefeningen’ was ik ongelooflijk gefrustreerd. Maar terwijl ik naar huis liep (op een een gewoon tempo) en weer aan het genieten was van het lopen kalmeerde ik zienderogen. ‘He, lopen is toch leuk !” en een beetje later : ‘t is toch fantastisch dat ik kan lopen. En nog een beetje later : ik doe gewoon verder met het schema en doe mijn best, blijft het niet lukken, dan mail ik wel naar de coach.
Dus alle mogelijk gevoelens omtrent lopen doorkruisten mijn hoofd, maar vooral dat het lopen zelf ook weer relativeert. Eenmaal ik weer ‘normaal’ liep, voelde ik de zegeningen (of hoe zeg je dat ?) van het lopen. En daarom blijf ik lopen ! Voila !
de frustratietraining !
Update. De ontnuchterende en realistische commentaar van mijn echtgenootje. Hij bekijkt het en zegt : “voor die paar seconden per kilometer ? Dàààr maak je je druk in ?”
Gelijk heeft hij. Weeral !
Ik las daarnet dat Brussel zo goed als ‘ondergestroomd’ is… en hier zit het werkelijk ZWART. Ik heb net mijn training ingevoerd op de Garmin en ‘t is weer zo’n supertoffe zoals de voorbije zaterdag : van alles iets. Toch ga ik het niet wagen om nog buiten te lopen, ik zit gegarandeerd in ‘t gekletter. Spijtig, spijtig.
De loopband dan maar ?
Nee, toch niet.
Wel mijn agenda induiken en zien wat er tussen hier en zondag nog kan worden ‘verschoven. (‘t zal toch zo niet blijven zeker ?)
Ik zal het doen !!!!
Opdracht :
Blokloop van 9 kilometer
500 meter loslopen, afgewisseld met 1000 meter aan 6 min/km
Ik had nog even gedacht dat ik eenmaal begonnen het wel zou lukken, maar mijn benen voelden zwaar en mijn maag liet weten dat ze liever wat langer de tijd gehad had om alles te verteren. Ik had ook verschrikkelijk slecht geslapen deze nacht, iedere keer ik goed ‘weg’ was, hoorde ik een deur slaan, maar was te slaapdronken om te gaan zien wat er aan de hand was.
De looptraining heb ik gestopt na 6 km, gemiddelde hartslag 141 – ook niet normaal !
Toen ging ik douchen. En toen bleek er alleen maar KOUD water uit de douche te komen !
Grrrrr !
Duurloop van 12 km stond er op ‘t programma. Nu weet ik dat ik dan niet te hard van stapel mag lopen of het is één lange frustratieloop met vroegtijdig einde. Omdat ik nog helemaal in mijn ‘opbouwfase na de dip’ zit en het alweer toch meer dan een maand geleden (of 2 ?) dat ik nog zoveel kilometers gelopen heb, heb ik het op het gemakske gedaan.
En nee, ‘t is niet normaal dat ik 2 dagen train na elkaar, maar ik zat nog niet aan mijn 3 trainingen van deze week dus moest er gisteren een serieus inhaalmanoeuvre gedaan worden. Niet dat het mij aan motivatie ontbrak, maar ‘t was werkelijk een zéér drukke werkweek.
Maar goed, alles ‘op zijn plaats’.
Ik zal wel echt moeten beginnen plannen, want de agenda staat zo vol dat het geen kwestie meer is van ‘we zien wel’…
12 kilometer duurloop
Tijdens ‘t lopen veel op Julie gedacht (had maar eventjes 30 km gelopen vandaag !) en natuurlijk aan iedereen die in Brugge & Visé bezig was. Ik heb een beetje spijt dat ik niet meegelopen heb (van de 10 M) ook al, maar ‘t is een beetje zoals Edith zegt, je bent dan algauw veel tijd kwijt. Brugge ligt hier echt niet bij de deur !
Niet dat ik het de moeite niet vind om er zoveel tijd in te steken, maar er lag hier ook nog strijk, en ander werk !
En een beetje genieten met de kinderen is ook mooi meegenomen !
Alvast proficiat aan de lopers van Brugge en Visé !
Dit was de opdracht
7 km tegen 6:30 min/km
elke km een versnelling van 20 seconden
Ondertussen kan ik heel goed weg met het programmeren van de Garmin. Ik heb de 20 seconden er wel tussen gezet.
Op papier leek het niet zo’n zware training, maar ik heb toch wel een beetje afgezien. Het was een helse werkweek met avondvergaderingen en een paar zeer rusteloze nachten. Maar ‘t is toch weer net gelukt. Ik blijf maar pluimen gooien naar Mario, want ik weet echt niet hoe hij dat zo allemaal weet. Net gelukt en toch niet ‘te gemakkelijk’ ! De hartslag zit nog boven z’n normale doen van onder de 150 …
… ik deed die op een strakke rechte landweg naast een akker. Helemaal weg van de wereld, met enkel vogeltjesgezang op de achtergrond.
En naast de weg … de boer die handmatig (waar was zijn paard of traktor ?) ploegde.
De boer zag mij dus hup lopen en dan weer ‘rusten’.
Op een bepaald moment kwam hij van z’n akker naar me toe en zei
“t lukt nog niet hé meiske, ge moogt zo vlug niet stoppen, ge moet doorzetten en doorlopen !”
Omdat ik dacht dat de boer geen kaas gegeten had van intervallekes en versnellingen glimlachte ik en zei ‘ge hebt gelijk, ik ga blijven proberen !”.
Toen ik uiteindelijk – geheel volgens mijn schema – mocht uitlopen passeerde ik de boer opnieuw die me dus duidelijk ‘lang aan één stuk’ zag lopen.
“ziedewel ! ” riep hij mij toe, en zwaaide.
“Many people shy away from hills. They make it easy on themselves, but that limits their improvement. The more you repeat something, the stronger you get.”
JOE CATALANO
Ik ben zo iemand, die heuvels vermijdt dan. Hmmm… Lang zal het niet duren, als ik zo Mario’s schema lees over ‘bruggen…’ !
 | Wendy op Zumbamarathon… 2 uur fun… |
 | Katrien op Zumbamarathon… 2 uur fun… |
 | coach mario op Doel : genieten ! |
 | Julie op Doel : genieten ! |
 | rinus op Doel : genieten ! |
