rust !
De dames hebben gewonnen ! Joepie ! Al moet meteen gezegd worden dat de mannen dat ook schitterend gedaan hebben, want hun achterstand verkleinde alsmaar.
Het doel is zeker bereikt : lots of fun en bovenal zeer gemotiveerd om veel te lopen. !
Tijd om vandaag eens met de beentjes te rusten. Tijd ook om es een woordje over de schoenen te zeggen.
Ik heb in het begin niets over de schoenen geschreven omdat ik nieuwe schoenen nooit echt goed vind, het maakt niet uit van welk merk, hoe duur ze ook zijn. De oude vond ik altijd beter. Dat heeft natuurlijk te maken met gehechtheid, want lopers zijn aan hun schoenen gehecht. Je gaat niet zomaar met eender wat aan je voeten lopen. Daarbij komt dat slechte schoenen voor ontzettend veel ellende kunnen zorgen en dan heb ik het niet over de alom bekende blaren (die toch verdwijnen) maar over regelrechte rugpijn, spierpijn … pijn die echt door de schoenen komt.
Dat ik onmiddellijk meer dan 100 km gelopen heb met nieuwe schoenen zonder af te wisselen met de oude, was dan ook een beetje om ellende vragen. Alleen … mijn Nikes hebben de test met grote onderscheiding doorstaan, want er is werkelijk niets gebeurd : geen blaren, geen spierpijn, geen waggelen…
Wat mij bij deze Nike Air ZM Structure Triax+ 11 onmiddellijk wél opviel, was het lichte gewicht. Je kon dat zo al met de hand voelen dat ze behoorlijk lichter waren dan mijn gebruikelijke Saucony’s. Dat kan natuurlijk alleen maar voordelen hebben.
Het was wel een beetje wennen aan de korte veters die ik niet kon strikken, maar ‘t duurde niet lang of ik zag er alleen maar voordelen van in : minder gevaar !
Dus behalve de dames, hebben voor mij ook de Nike schoenen gewonnen. Want als ze ‘uitgelopen’ zijn, koop ik gewoon juist dezelfde !
We are the champions, the girls !
Individuele standen
