Bedenkend dat ik gisteren vroeg was opgestaan voor het dagje Ardennen met lange wandeling, dat ik op sportief gebied deze week al flink gewerkt had én dat ik pas 2 weken geleden 5 km in Mechelen had gelopen, besloot ik om niet deel te nemen in Hasselt. Ik zou gewoon de voorgestelde intervaltraining doen zoals die op het schema stond, wel hier, op de thuis basis. Dat was echter buiten twee lieverds gerekend, zijnde :
- manlief, die een fietser is, besloot DEZE MORGEN dat het wel een dag voor Hasselt was
- Zoonlief, die vorig jaar deelnam maar ik sindsdien niet meer heb zien lopen, die OOK wou meelopen.
Twee niet-lopers die heel liefjes vragen ‘zou je toch niet meelopen’ ? Met een smile van hier tot ginder kon ik niet weigeren. Of toch ? Zelfs in de auto zat ik nog met gemengde gevoelens. Uiteindelijk besloot ik mee te lopen met mijn twee mannen in de hoop dat ze de microbe wat te pakken kregen. Omdat deze twee niet-lopers zich niet durfden wagen aan de 5 km hebben we met z’n allen 3 km gelopen én samen uitgelopen.
Ik ben reuze fier op mijn liefje en onze Roel. Geweldig goed hebben ze dat gedaan ! Exact 18 minuten !
Nadien wou ik echt nog wat meer, want 3 km is echt niet veel. Spijtig genoeg stond er een lange rij aan de klimmuur en heeft manlief hoogtevrees.
De sfeer in Hasselt was opperbest, maar eigenlijk begint het nu toch wel HEEL ERG te kriebelen om eens weer helemaal alleen een wedstrijd te lopen waarop ik mij heb voorbereid.
Update : de resultaten volgens ‘Het Belang van Limburg’ : 17′.58″. Dus ALS het inderdaad 3 km was dan hebben we de ‘muur’ van 10 km per uur doorbroken ! JOEWIE !
Tot slot nog dit over Garmin : zowel in Mechelen als hier in Hasselt hebben we niet de volle kilometers (5 km Mechelen, 3 km Hasselt) gelopen …
