Uitgesteld woensdag 17 september 2008

Omwille van de ‘heelkundige ingreep’ mag ik niet zwemmen. Een weekje niet ? Vroeg ik in het ziekenhuis. Nee, minstens 3 weken niet ! Want de draadjes zitten er nog in en zwembaden zijn geweldige biotopen om infecties op te doen. Bah, is dat balen zeg !
Daarnet belde ik naar het zwembad en de zwemcoach. Geen erg zei hij – de lessen zijn al begonnen op 1 september – het maakt niet uit dat je er later bij komt, dat trekken we zelfs af van je lidgeld.
Meteen blijkt ook dat dinsdag geen haalbare kaart is. Ik zou al om 17 uur in het water moeten liggen. Gezien ik moet werken tot 16 u én nog niet fatsoenlijk gegeten heb én bovenal de files moet teisteren, wordt het dus donderdagtraining. Lang leve een zwemclub met keuzemogelijkheid. Want op donderdag kon het evengoed zei hij, en op donderdagnamiddag hoef ik niet te werken. Joehoe ! Tussen de zwemtraining en de aquarobics zit dan nog een uur pauze, maar ik vrees dat ik dat niet zal volwerken. Ik kan moeilijk een uur tussendoor op het droge gaan zitten. Tenzij een andere club daartussen iets leuks aanbiedt ! Want zo is het altijd in het zwembad : de ene club volgt daar de andere op. De ene training na de andere. 
Tien jaar (!) geleden was ik in de Leuvense zwemclub. Dat was lang voor mijn loopcarrière. 2 trainingen per week. Geen idee of ze in mijn nieuwe thuisstad ook zo hevig zullen zijn, in Leuven was ik altijd doodop. Het grootste probleem daar was dat ik in mijn groep de enige vrouw was én in de overtuiging leefde dat vrouwen evenveel moeten kunnen als mannen. Nee dus. Dat lukt (me) niet. Het heeft ook een tijd geduurd voor ik kon aanvaarden dat manlief bij het lopen ook het voordeel van zijn gender had !

Volgende week donderdag opnieuw naar het ziekenhuis en hopelijk krijg ik dan het groen licht voor de zwemtraining. Draadjes eruit, Kaat in het water ?

Ik zie er naar uit !
Gelukkig mag ik wel alle andere sporten doen (zonder probleem) en mag ik ook onder de douche zoveel ik wil. Dat moet wel, met al dat gesport !