Omdat ik lange tijd niet gelopen heb dacht ik tijdens het lopen na over … het lopen zelf. Ik kwam tot de conclusie dat ik zonder onderstaande top 3 (ze zijn even belangrijk) wellicht het lopen zou opgegeven hebben of toch niet zo regelmatig zou lopen.
- De loopwebloggers
- Het schema van Mario
- De Garmin
De webloggers zijn een bron van motivatie, inspiratie, schop-onder-mijn-kont soms, kortom, een ware prikkeling om te lopen. Ook al loopt ongeveer iedereen beter dan ik, toch lees ik ook bij hen dat ze ‘moeite’ moeten doen en dat ook zij hun grenzen proberen te verleggen of behaalde resultaten willen houden. Soms krijg ik ook een schouderklop van een medeweblogloper, en dat is natuurlijk heel leuk !
De schema’s van Mario : 3 goeie zaken aan die schema’s. Ten eerste zou het anders doodgewoon saai zijn om altijd hetzelfde te lopen. Zo liep ik in juni voornamelijk ‘op snelheid’ en dat was met veel intervallekes, nu is het weer vooral duurloop, een mooie afwisseling ! Tweedes : ik word er beter van. En derdes : de schema’s zijn altijd gericht op een doel, dus ik kan iets zien ‘in de verte’, en dat is ook motiverend. Nog ne keer ‘merci Mario’.
En dan de Garmin. Ik heb feedback nodig. Zowel om sneller te lopen alswel om rustiger te lopen. Ik heb iets nodig om mij aan te meten, om te weten of ik goed bezig ben of juist niet. Veel speelt in mijn hoofd af, dus zo’n objectieve cijfertjes zijn een goede maatstaf. Ik zou anders teveel op gevoel lopen vrees ik, soms te lui en soms te overmoedig.
Voila, dit waren de gedachten tijdens mijn wisselloopje van woensdag. Het was best een leuke oefening, en ik ben er best tevreden over. In tegenstelling tot wat ik dacht (maar ik weet nog niet wat het zal geven op lange termijn) kom ik van ‘minder ver’ dan ik had gedacht. Misschien heeft het lichaam toch een ferm geheugen !
