Hier loop ik dus ...
Gisteren schreef ik nog dat het niet goed ging met het lopen en ik allerlei excuses had. Vandaag zou ik er weer aan beginnen maar naarmate de dag voorbijschoof leek ook het lopen vooruit geschoven. Tot ik de blog van Julie en Ruth las. Deze dames hebben ‘bij wijze van training’ een marathon gelopen. Niet in figuurlijke, maar wel in letterlijke zin. Tja. En dan nog zonder de opzwepende ritmes en de supporters van de grote massa-events. Ook van Edith kreeg ik de figuurlijke schop. Komt deze dame terug van (een ook al actieve !) vakantie en hup, daar gaan de loopschoentjes weer aan. Dus ja, ik heb gelopen. NU ben ik daar blij om, maar het lopen bleef heel lastig en ik vloekte. Ik weet ook wel een beetje hoe dat komt. Ik loop te snel. En omdat ik (voor mijn kunnen) te snel loop, loop ik – figuurlijk ! – op mijn tenen. En dat doet zeer. Het hart laat nochtans niet zoveel merken. Anderzijds had ik de laatste kilometer stekende pijn in mijn zij. Dat heb ik nog nooit gehad, dus dat is ook es een ervaring rijker, net zoals het feit dat die stekende pijn ook verdwijnt na een tijdje. Ik vertikte het gewoon om te stoppen. Ik ZOU die 5 km volmaken. Met bovenstaande dames in mijn hoofd KON ik niet opgeven !
Ik ben met een zwaar hoofd begonnen aan het lopen (muizenissen zegt het liefje dan, allerlei spanningen wellicht om de komende weken), ik ben met een merkelijk lichter hoofd terugekomen. Liep het lopen dan niet zo goed, de mentale beloning is er zeker. Soms denk ik zelfs dat de wereld beter zou zijn moesten meer mensen lopen. Er wordt heel wat spanning afgelopen en ik kom alvast altijd rustiger van een looptraining thuis.
Dus nee, de looptraning was op zich niet echt fijn : verveling, te zware inspanning (eigen schuld) maar de beloning is er wel.
Dat het lopen minder goed gaat heeft gek genoeg wel met de vakantie te maken. Vakantie is ook : minder structuur. Omdat ik sowieso al redelijk ontspannen ben is de behoefte om te lopen ook minder. Tijdens het werkjaar kan ik tijdens mijn werkuren al ‘hunkeren’ naar de looptraining na het werk…
Dankje Julie, Ruth en Edith !
PS : ik luister zelden naar muziek, maar bij het lopen is het soms hemels…
Kaat, blij je tot lopen te hebben aangezet vandaag, maar uiteindelijk heb je het wel helemaal zelf gedaan en heb je helemaal alleen volgehouden tot het einde! Proficiat! En dat… kan dan weer een inspiratie zijn voor andere mensen!
Ik herken het allemaal, zeker wat het gebrek aan structuur met je doet. Wel goed dat je tóch nog bent gaan lopen en dat het je hoofd wat heeft leeggemaakt. Bij mij is het vandaag ook nog eens gelukt! Ik hoop echt voor je dat je de bekommernissen en spanning om de komende weken wat opzij kan zetten. Als dat niet lukt, wil ik wel graag in je plaats naar India gaan hoor!
[...] juli 2008 door kaat Zo lijkt het toch. En die ‘ooit’ is nog niet eens lang geleden. Gisteren ben ik nog es gaan lopen. Jawadde ! Ik lijk zo ontzettend oud. Dat ik in oktober een halve marathon ga lopen, jongens, hoe [...]
Wat is dat , structuur onder vakantie ?