Bij mijn laatste looptraining had ik er niet veel plezier meer aan. Ik voelde me een beetje een robot die alles netjes deed. Nou heb ik geen jarenlange loopervaring als de meeste webloglopers, maar dit gegeven samen met een mentale en fysieke vermoeidheid geven me de boodschap : “even stoppen met lopen”, kwestie van het verlangen weer aan te wakkeren. Dat “even” zal minimaal een 6 dagen, maximaal 10 dagen duren.
Maar het bewegen (een dag zonder beweging is een verloren dag !) ligt niet stil. Zo blijft het fietsen, thuis en buiten (thuis kan ik er nog meer lap op geven), is er donderdag opnieuw aquarobics (de laatste les van het seizoen, ik was juist begonnen !) en wordt er zaterdag 21 km gewandeld aan een goed tempo ter voorbereiding van een tocht naar Santiago de Compostella. Nee, ik ga daar niet heen, maar een nichtje wel en die wil eens ‘ervaren’ hoeveel dat nou is, meer dan 20 km stappen. Het liefje en ik hebben immers een behoorlijke wandelgeschiedenis achter de rug, zoals o.a. de meermaals gestapte Vierdaagse van de IJzer.
Of ik het lopen nu al nog niet mis ? Want het is al 4 dagen geleden ? Ja hoor, ik mis het. Ik mis het gevoel van te genieten van het lopen, van het goed te doen, van het vrije gevoel dat lopen mij geeft. Ik wil niet dat ik lopen ga associëren met ’stressy’ en ‘moeten’. Daarom voorzie ik ten vroegste morgen (5dagen geleden dan) een nieuwe loop. Donderdag is er aqua, vrijdag baantjeszwemmen, zaterdag die 21 km en misschien moet ik zondag gewoon rusten. Maandag zou ik dan ten laatste opnieuw beginnen, 10 dagen na de laatste looptraining dan.
Ik hoop dat tegen dan het verlangen heel groot is, en de ervaring des te fijner.
