wauw ! wat een sportdag ! donderdag 29 mei 2008

Vandaag stond er een snelheidsloopje op het programma. 1 km inlopen en vervolgens 4 km aan 6.30. Daarna 10 keer versnellen. Snelheidsloopjes zijn geen favoriet hier. De weg naar snelheid (waar ik momenteel voor train) gaat ontzettend traag. Ik bleek weeral (!) mijn garmin verkeerd geprogrammeerd te hebben (zal toch manlief nog eens om hulp moeten vragen) zodat ik het een beetje ‘op zicht’ heb moeten doen. Dat resulteerde in 2 km (ipv 1) inlopen

en inderdaad, 4 km ’snel lopen’

Dat snel lopen ging moeizaam. Ik heb het mezelf natuurlijk aangedaan met die 1e kilomter 9,9 km per uur te lopen in plaats van de ‘opgegeven’ 9,2. Soit. Ik bijt door en geef niet op en blijf hard lopen. Het hart ging wel wat te keer (kon ik toen nog niet zien) maar blijkt nu ‘aanvaardbaar’ te zijn.

Een beetje gefrustreerd kwam ik terug thuis, met gemengde gevoelens. Enerzijds zou ik niet zo gefrustreerd moeten zijn. Als dit een soort ‘examenopgave’ zou zijn, dan was ik meer dan geslaagd. Een gemiddelde van 6.21 waar het 6.30″ moest zijn. Maar toch.
Toen ik thuis arriveerde was het ongeveer 17.30 en ik had de hele avond nog vrij. Ik nam een douche en kwam er helemaal fit terug uit.

Wat nu ? Ik bleef met een “het was niet leuk” gevoel zitten en had zin in “iets heel leuks”. Een ander mens zou dan misschien een filmpje meepikken (niet echt mijn ding) of lekker in de zetel gaan zitten.
Ik keek op de klok en zag dat ik nog ruim tijd genoeg had om naar het Stedelijk Zwembad te rijden omdaar een les aquarobics mee te pikken. Ik had geen idee wat dat juist was, maar toen ik een tijdje geleden uitleg had gevraagd hadden ze gezegd dat het “zwaarder” was dan aquagym.

19:00 en ik stond nieuwsgierig in het water met zo’n 30 andere mensen. Het begin leek een loopsessie. Over en weer lopen. De meeste mensen stonden vooraan in het (vrij) ondiepe water. Ik wou veel plaats en ging achteraan staan, mijn schouders net boven het water.

Na een goeie opwarming (om u tegen te zeggen) kwam het echte werk. We kregen gewichten en moesten op het ritme van de muziek allerlei oefeningen doen. Gewichten op en neer, boksbewegingen, van de grond naar boven … Plots had ik door waarom al die mensen persé vooraan wilden staan. Hoe meer vooraan hoe minder de weerstand van het water. Maar ik gaf niet op en liet me volledig opzwepen door de muziek. Ik zou die frustratie van daarnet eens heel goed aanpakken ! Daarna kwamen er nog allerlei loopoefeningen, ja, in het water ! Mijn looptechniek leek plots op niets meer, want iedereen stak mij gezwind voorbij. Het is eens iets anders, in het water. Pas naar het einde toe had ik door hoe het moest.

Om 20 uur was de les voorbij en ik profiteerde van het (even) lege bad. Ik zwom nog een paar baantjes en genoot, genoot, genoot. Dit was fun ! De slechte loopervaring was helemaal vergeten !
Leve de aquarobics !

 PS : Garminvraagje : Op het einde van een workout komt het bericht ‘work out ten einde’ op mijn Garmin. Ik zet de timer dan af, maar merk thuis dat hij blijft registreren en dus ‘optelt’ zoals boven ook te zien is bij ‘ronde 5′. Eigenlijk wil ik dat niet. Momenteel zet ik hem dan onmiddellijk af, maar er moet toch ook een andere oplossing zijn. Of niet ? Hulp is welkom !

nieuw (sport-)speelgoed woensdag 28 mei 2008

Ik wil bewegen, bewegen, maar iedere dag lopen zit er nog niet in. Dat is echt gene zever, na bv. zo’ intervaltraining voel ik het nog overal. Pijnlijk is dat zeker niet, maar als beginnend loper (toch nog maar een jaar) zweer ik bij hoog en laag bij de theorie van het herstel. Het lichaam dat zich na een zware inspanning herstelt tot het op een hoger niveau uitkomt. Verder heb ik een heilige schrik van blessures. Niet voor de blessure zelf, maar stel je voor dat je dan een tijd niet mag lopen. Met de energie die door mijn lijf gaat is geen enkel huis nog groot genoeg.

Ik ben dus voorzichtig en probeer dezelfde spieren geen twee dagen na elkaar te belasten.  En ik hou van afwisseling. En van duursporten. Het liefst lekker hard werken. Vandaag heb ik voor het eerst mijn nieuwe rollerblades aangetrokken. Ik had er ‘in de begintijd’ ook, hele dure van Bauer zelfs, maar die klemden zo hard dat mijn voeten gewoon blauw zaten wegens gebrek aan bloedtoevoer. Deze keer heb ik mij maar een maatje meer gekocht en ervoor gezorgd dat het een model is waarbij de ‘harde’ materialen mijn voeten niet helemaal omklemmen.
Natuurlijk heb ik ook meteen alle beschermingsmateriaal gekocht (a ja, de blessures) zodat mijn lief denkt dat hij met Tomb Raider alias Lara Croft samenleeft. Laat hij maar fantaseren !

Ik heb er nog niet echt ‘kilometers’ mee geskated, maar ik merkte wel dat de beweging er nog helemaal is. Alsof je sommige technieken in je lichaam opgeslagen hebt.
Yoewie ! Beweeg met dat lijf !

Mario’s wiskundeles maandag 26 mei 2008

Wie denkt dat je voor het lopen (traningen) geen wiskunde moet kennen, zit er dik naast. Vandaag moest ik volgende opdracht in mijn Garmin programmeren.

2 km in en uitlopen
10 x 100 m tegen een helling op brug tegen 33-34 seconden (dat is dus 5,6 min./km)
200 m wandelen daartussen
2 x 300 m tegen 33 seconden
300 meter joggen daartussen
2 km uitlopen

Het eerste praktische probleem dat ik zag was : hoe ‘mik’ ik op 2 km tot ik aan een helling ben. Niet dus. Ik heb die stap maar niet geprogrammeerd, dat zou nooit goed komen.
Het tweede praktische probleem dat ik zag was : als je 100 meter een brug oploopt en je begint bij de voet van de brug en je ‘wandelt’ 200 meter terug, dan heb je gedaan met wandelen op … 100 meter van de brug.

Enfin, dan maar hellend parcours gekozen, in het Hageland is dat nooit ver zoeken. Of het nu even hellend is als eender welke brug laat ik in het midden, maar ik heb mijn training toch maar mooi afgewerkt. Alleen had ik er op het einde geen zin meer in en ligt die laatste 300 meter behoorlijk lager.

En ja, ik heb wel degelijk meer dan 2 km ingelopen, 4 zelfs, tot ik in ‘hellend gebied’ zat !

Het uitlopen heb ik niet ‘geskipt’ maar wel uitwwandelen van gemaakt. Ik veronderstel dat het doel toch hetzelfde is : een cool down. Voor totaal zo’n 9 km lopen heb ik wel het gevoel alsof ik heel wat meer arbeid verricht heb ! De hartslag zit goed, want zo’n trainingen zijn niet mals.

En ‘t geeft weer een mooi grafiekje natuurlijk !

Goed dat het morgen rustdag is. Want voorlopig voel ik mij wel een beetje ‘pffff’ !

Proficiat ! zondag 25 mei 2008

… aan allen die vandaag de 20 km Brussel liepen ! Ik was er niet bij (en daar niet geheel ongelukkig om, 3 wedstrijden vorige maand én die 10 Mijl zijn voorlopig genoeg) maar misschien wél volgend jaar.

Dubbele proficiat aan al wie dit voor de eerste keer deed. Proficiat aan de webloglopers en aan mijn collega’s van het werk ! Puik !

Hier was het een rustig dagje. Met klein crosstrainingske omdat ik al de hele dag binnen zat te werken achter mijn bureau. ‘Op ‘t gemak rijden’ was het devies van mijn liefje, want hij had geen zin in veel snelheid.

Morgen staat er een zware (loop-)training op het programma. Ik vraag mij af of ik het wel juist begrepen heb.

beweeg met dat lijf zaterdag 24 mei 2008

Het is de nieuwe single van Raymond, en nee ik ben er niet zo wild van. Het doet mij wel denken aan het heerlijke musicology van Prince waar ik vandaag mijn duurloopje op gedaan heb. Ik moest het zo traag mogelijk doen (7.15 min/km) en heb mij daarom sinds lang eens verwend met heerlijke (oude !) langzame muziek. Wij hebben er hier zoveel van dat het niet meer te overzien is, dus heb ik maar wat lukraak geplukt en mijn nieuwe mini-shuffle-alike-MP3  wat gevuld met o.a.

• Musicology,  Prince
• Natural woman, Aretha Franklin
• Summer in the City, Joe Cocker
• Vienna, Billy Joel
• Song for whoever , The Beautiful South
• I want you, ElvisCostello
• Faith, George Michael
• …

Allemaal ‘oude’ muziek…

Op die manier liep het duurloopje zeer ontspannen en heb ik exact gedaan wat ik moest doen :

10 km aan 7,15/ min.

Kijk eens hoe netjes ik dat gedaan heb :

Ik voel dat ik met drie looptrainingen genoeg heb wat het lopen betreft. Het schema van Mario loopt perfect. Soms moet ik mij al eens goed inspannen maar anders zou de lol er ook gauw af zijn. Ik heb mij sinds zijn nieuwe ’snelheidsschema’ nog nooit moeten ‘overdoen’.
Toch kriebelt het ook de andere dagen. Door de zomer kriebelt het nog meer zelfs. Ik wissel af met fietsen – een heel goed liefje hiervoor die altijd in the mood is om te fietsen ; ik wil weer naar de zwemclub…
Tel samen : lopen, fietsen, zwemmen dat is …. Triathlon !
Natuurlijk geen echte, maar op de Stadsloop Gent deelden ze wel heel verleidelijke flyers uit.

De Mr. T triathlon ! Mijn hart ging een paar keer sneller slaan toen ik zag dat ze er eentje for fun organiseren. Geen tijden, voor volwassenen zowel als kinderen. Nu is de prestatie op zich geen probleem :

250 meter zwemmen, 10 km fietsen en 2,5 km lopen

al wou ik dat ze het in omgekeerde volgorde hadden gezet. Alleen hebben die manneks daar allemaal zo’n flashy uitrusting !
Hoe graag ik het ook zou doen, het zal ten vroegste voor volgend jaar zijn, want ik wil toch mijn zwemmen terug hernemen. Het is alleen een kwestie van een goede zwemclub te vinden die zich zowat op mijn niveau situeert en waar ik met 2 trainingen per week toekom. In Leuven kon zoiets maar ondertussen ben ik verhuisd en ik was ook de enige vrouw, wat echt niet leuk was !

Ja, sporten is echt mijn ‘lang leven’ (zoals ze dat in West-Vlaanderen zeggen) geworden. Lopen is nog altijd top, maar ik ben zeer gemakkelijk te verleiden tot allerlei andere duursporten.
Vandaag kreeg ik trouwens volgende mail :

Beste Kaat,

Hartelijk dank voor je inschrijving voor 25e editie van Marathon Eindhoven….

Het is mij dus echt menes !

Voor alle duidelijkheid : ik ben ingeschreven bij de ‘recreanten halve marathon’… Dit is al meer ambitie dan ik ooit had vermoed !

zoek de fout donderdag 22 mei 2008

Stond vandaag op het programma :

wisselloop van 8 km
1 km loslopen en 1 km tegen 6,30 – 6,45.

Met uiterste zorg programmeerde ik mijn Garmin als volgt :

De eerste kilometer maande Garmin mij aan om trager te lopen. Dat zou goed kunnen, want ik start soms nogal hevig en moet nog leren wat ‘inlopen’ is.
Maar toen ging het weer … mis. Want ik liep volgens mij bij stap 2.1. te traag. En toch gaf hij geen waarschuwing maar enkel een zonebepaling.
Grrrrr… wat was er nu fout ?
Had ik het verkeerd geprogrammeerd ?

De cijfertjes waren toch goed ? Tja, mathematisch is 6:20 lager dan 6:40… maar … wie loopt aan 6:20 loopt sneller dan wie loopt op 6:40. Dus moesten die cijfers omgekeerd. Wellicht gaf hij daarom niet voldoende feedback.
De 8 km heb ik wel gelopen, en wel zo’n 8 seconden per minuut te traag.
Ach, de coach vergeeft het met wel (denk ik)…

Ik ben wel tevreden met de hartslag. Tja, toch iets, niet ?

als het kriebelt woensdag 21 mei 2008

Ik had vandaag nog altijd behoorlijk wat spierpijn… maar hoe kan je dat maken … 3 dagen na de vorige training nog niet sporten ? Gewoon : onmogelijk. Want als het kriebelt moet je …. !

Daarom maar alle pro’s en contra’s bij elkaar gelegd en besloten om samen met het liefje te fietsen. Dat houdt minder risico in dan lopen én als dat fietsen goed gaat (nog minder pijn morgen) dan kan ik morgen misschien toch gaan lopen. Omdat het liefje een moutainbiker is en hij het eerste stuk van het parcours koos, was het zwoegen. Het was op en neer zoals duidelijk te zien is op de grafiek.
Na 15 km en veel omwegen waren we bij het kasteel van de Rode Ridder om er te genieten van een terrasje. Hop terug maar nu via ‘normale’ wegen. Hoe meer ik fietste, hoe meer ik mij ook weer ‘in mijn element’ begon te voelen. Het was – raar maar waar – alsof de spierpijn er minder door werd. Het hart vond het weer heerlijk om goed te pompen en op het einde heb ik er zelfs nog een lap(je) op gegeven.

Bijna 24 km aan een gemiddelde van 16 km per uur. Ik had ‘gehoopt’ op een gemiddelde rond de 20 (zoals op de gewone rijweg wel goed gelukt is), maar het is duidelijk dat moutainbiken nog altijd net mijn ding is. Zo erg zelfs dat ik de steilste hellingen gewoon te voet heb moeten doen. Tja, ‘t is ook met een ‘klassieke fiets’, al is dat niet echt een excuus vind ik. Ik denk dat ik bovenal kracht mis in de beentjes, want ook tijdens het lopen zijn het altijd de hellingen die mij het ‘lappen’.

Toch ben ik tevreden met deze tussendoorse training. Ik hoop dat ik mijn spieren wat ontzien heb, maar anderzijds toch een beetje aan een ‘work out’ gedaan heb !

 

oeps ! dinsdag 20 mei 2008

Tweede dag na de training (zondag) en nog altijd last van pijnlijke ’scheenbenen’. Morgen ga ik nog niet trainen, ik wil niets riskeren.
Als het overmorgen nog pijnlijk is, dan ga ik even bij de dokter langs, beter voorkomen dan ….

Ondertussen plan ik al wat alternatiefs : fietsen, zwemmen … roeien.
Aan een blessure denk ik eerlijk gezegd nog niet, maar ik denk wél dat mijn beentjes een signaal willen geven : even rust !

Hopelijk is mijn intuïtie juist !

Ik heb twee benen ! zondag 18 mei 2008

Stond vandaag op het menu :

2 km in en uit lopen,
10 x 200 m tegen 33 sec/100 m,
rust 200 m wandelen desnoods stilstaan tot hartslag op 110 staat.

Nu had ik zo goed opgelet met de Garmin en zag ik dat ik in plaats van 200 meter wandelen 1 km had gezet. (= standaard). Maar o nee géén 2 keer met Kaat ! Tijdens het wandelen zette ik snel de display naar 3 datavelden (afstand, snelheid en hartslag) zodat ik gewoon ‘op zicht’ kon trainen.

Ik doe dit soort trainingen heel erg graag. Het is even lastig en dan weer afkoelen. Uit het grafiekje blijkt dat ik het heel goed gedaan heb, zij het … dat ik teveel intervallekes gedaan heb. Maar dat zal zeker niet erg zijn. 33 sec per 100 meter komt uit aan 5.50 min/km. Ik heb altijd onder de 5 minuten gelopen. Dat ging eigenlijk gewoon goed. Niet gemakkelijk, maar ook niet moeilijk.

Voor het eerst voelde ik mij een beetje zweven en voelde ik dat ik 2 benen had. Misschien is dit pure inbeelding maar als ik mijn normaal tempo loop (8,5 – 9,5 km per uur) dan is het in mijn beweging nog altijd een beetje ‘versneld wandelen’. Ik weet dat het niet zo is, maar die beentjes gaan niet echt naar omhoog. Ik zet ook niet zo’n grote passen. Maar lopen aan +12 km / uur, holala, dat is alsof ik ga zweven ! Mijn hele lichaam doet mee, terwijl het anders  toch vooral het onderlijf is. Natuurlijk kan ik dat nog niet lang volhouden. Maar ik vind het heerlijk !

 

blind vertrouwen (?) woensdag 14 mei 2008

Vandaag stond op het menu :

1 km inlopen , 4 km aan 6.30 en nog een 1 km loslopen

Die eerste kilometer stelde natuurlijk niet veel voor, ‘t zou beginnen bij de 2de. Ik had mijn Garmin geprogrammeerd op 6.20 – 6.40 omdat hij anders wellicht altijd zou piepen. Na minder dan een halve minuut kwam het bericht ‘desired zone’. Ha, dat loopt hier goed dacht ik.

Alleen moet er (weeral !) iets fout gegaan zijn in de profielen. Het profiel op mijn laptop blijkt verschillend dan dit op het aparaat. De termen als jog fastjog, run enzovoort worden anders gedefinieerd.

Zo heb ik de 4 km aan 6.48 gelopen, in plaats van 6.20 – 6.40. Ik vond het al zo makkelijk, maar ja, wie gelooft Garmin nou niet ?

Pfff… thuisgekomen in de waan dat ik het goed gedaan heb, en dan het nietsverhullende rapport.

Opnieuw ! Opnieuw ! Opnieuw !