Gewoontegetrouw vraagt manlief na een training altijd hoe het geweest is. Zelfs de kinderen vragen het. Het zijn supersupporters en wat ik ook antwoord, ze beamen mijn antwoord altijd met veel bemoediging.
Zondag kwam ik thuis en zei ‘ik was van plan 8 km te lopen maar toen ging het zo goed dat ik besloot om er 10 te lopen + 1 voor karaktervorming’.
Sedertdien klinkt dat zinnetje regelmatig ” + 1 voor ‘t karakter”.
Ik dacht dat iedereen dit principe of deze uitdrukking kende, maar liefje vond het uitermate grappig. “Dan ziet ge zo af en dan zegt ge tegen uzelf “eentje bij voor ‘t karakter” !
Tuurlijk, kennen jullie dat dan niet ?
Misschien is het iets Westvlaams, of komt het uit mijn middelbare schooltijd. Je maakt zoveel oefeningen en nog een kolommetje meer ‘voor ‘t karakter’. Je zwemt baantjes en je doet nét die paar baantjes bij ‘voor ‘t karakter’. De redenering was (is ?) om door te bijten en te zien dat je altijd een beetje verder kan gaan. PLUS : 1+1+1+ … wordt altijd meer.
Gisteren had ik een fijn mailtje gekregen van de coach. Dat ik toch maar mee moet doen met die Tien Mijl.
Als antwoord heb ik gisteren 12 km “+ 1 voor ‘t karakter” gelopen.
Al was het nu meer voor de coach.
Merci !
(dit blogje is nogal tegengesteld aan mijn ander blogje én toch gaat dat allemaal samen !)
