Zwemtraining op vakantie : puur op techniek

Vakantie betekent niet : stoppen met sporten. Gelukkig wéét het lief ondertussen al dat ik gewoon onrustig word als ik niet genoeg kan bewegen. En omgekeerd vindt hij het dan weer zalig dat hij een  paar uurtjes rustig kan lezen of schaken.

Zo trok ik vandaag naar het zwembad van Bayeux. Er waren 2 zwembaden, eentje voor de baantjestrekkers en een soort kinderbad om te spelen. Het eerste was een 25 meter bad waarvan voor de heflt van het bad baantjes lagen. Er waren heel weinig mensen en ik zag nog een baan zonder zwemmen. Toch even gevraagd of ik er in mocht, je weet maar nooit dat het gereserveerd was of zo. Maar nee, de hele baan was voor mij ! Joehoe !

SAM_1390

Er was merkelijk minder volk toen ik kwam zwemmen. Deze foto was van de dag ervoor, toen ik eens ging “piepen” of ik daar wel kon zwemmen.

Ik besloot om nog eens te trainen op “ritme”. Het moment dat mijn arm in het water komt tot die arm er weer uit komt (vrije slag) moet worden verkort en mijn drijffase moet worden verlengd. Ik heb de slechte gewoonte om alles ongeveer even lang te doen. Dat oogt wel mooi en rustig maar is wellicht niet zo efficient. Het was mijn collega Sport die me er op wees. Hup, in één keer dat water wegduwen ! Verder oefende ik ook met de ‘slaghand’, wie ooit training gevolgd heeft kent de oefening : je tikt gewoon je hand voor je zodat die heel even samen naast elkaar zijn (en niet, zoals bij mij te vaak gebeurt, dat de andere hand al aan de beweging begonnen is).

Beide oefeneningen (die eigenlijk complementair zijn) lukten goed ! Oef !

Thuis gekomen keek ik nog eens naar een video over techniek en de meest voorkomende fouten. Meteen zag ik ‘een bekende’ : de overrole ! Ik kreeg meteen ook een goede tip : zorgen dat er nog één oog in het water blijft. Geen idee of ik dat onder de knie ga krijgen, maar ik kan alvast zorgen dat ik minder met mijn lichaam ‘rol’ in het water !

Onderstaande video toont veel voorkomende fouten. Ik heb alvast nog werk !

Bayeux – Arromanches – Port au Bessin – Bayeux (41 km)

Niet te geloven, het lief was zo onder de indruk van mijn enthousiasme over de fietstocht, dat hij besloot een fiets te huren.

Via Map Source tekende ik een route uit die voornamelijk langs fietspaden zou leiden. Hier in Normandië blijft fietsen gevaarlijk. Op gewone wegen is er niets voorzien voor de fietsers. De wegen zijn zo smal dat je het verkeer ophoudt en menig bestuurder op de zenuwen werkt. Aangezien het landschap glooiend is, lukt het ook niet altijd (mij toch niet) om een ietwat deftige snelheid te halen, zeker ook niet op mijn al kleine fiets.

Dat moeten ze hier toch een klein beetje beseft hebben, want er zijn ware ‘fietswegen’ en zelfs wegwijzers om steden via “fietswegen” te bereiken. Toch mag je niet in Belgische, laat staan Nederlandse normen denken. Franse fietswegen zijn hier gewoon kleine wegen die via veel kilometers om, je leiden tot waar je wil zijn. Ze zijn dus nooit gemaakt geweest of voorzien voor fietsers, het zijn gewoon kleine (maar mooie) landelijke wegen. Kilometers om doe je er mee, maar laat dat gelukkig geen bezorgdheid zijn voor de recreatieve en toeristische fietser.

fietstocht arromaches

Fietsen in Normandië

Het lief is niet zo sportief als ik, wat betekent dat hij al eens een halve dag wil lezen. Prima, dan kan ik de fiets op ! 

Gewapend met de fietsGPS stippelde ik een route uit. Op gewone wegen (de klassieke D-wegen of departementswegen) is nauwelijks een fietspad te bekennen. Normandië is niet zo druk, maar toch, als je gewoon recratief wil fietsen zijn die wegen af te raden. Gelukkig hebben ze toch enkele lange stukken echte ‘fietswegen’ en kon ik mijn weg grotendeels uitstippelen langs deze wegen. 

Het fietsje was weer het Decathlonplooifietsje. Het is letterlijk mijn kleinste zusje in mijn fietsenfamilie en het kan natuurlijk niet wat mijn MTB of racefiets kan. Maar het is wél een trouw veulen. Dikkere bandjes zodat je niet bang hoeft te zijn op geaccidenteerde paden (die hier ook zijn) en met net genoeg versnellingen om de heuvels op te gaan. Uiteindelijk heb ik al heel wat kilometers met dat ding gedaan en het heeft me nog nooit in de steek gelaten. Voor recreatieve tochtjes waarbij je vooral wil genieten van alles wat je ziet, ideaal ! 

SAM_1376

Vaux-sur-Aure

SAM_1382

 

Dancing in the pool

oftewel wat een beetje muziek kan doen.

Ik vertrok vandaag, bijna gewoontegetrouw op weekdagen sedert de vakantie begonnen is, richting zwembad. Kwestie van een eerste workout te hebben van het hele lijf. Alleen spijtig dat het zwembad pas open is om 11.30 uur ! Maar goed, dat geeft mij een goed excuus om daarvoor nog de huishoudelijke taken in orde te maken.

Een van de voorbije dagen had ik weer eens de zwemMP3 (gekregen als tester voor Decathlon) in mijn handen en dacht : goed moment om dat nog eens uit te testen. MP3-speler opgeladen en zwembad in. Na een kilometertje (mijn gebruikelijke warming up van de dag) vond ik de muziek zo goed dat ik er nog een kilometer bij gedaan heb. En ware het niet dat ik nog ergens anders moest zijn, ik lag er nu misschien nog : innerlijk meezingend in het water.

 

Ik was toch weer blij verrast van de kwaliteit. Ten eerste hoor ik het muziek goed. Natuurlijk, je kan dat niet vergelijken met een kwaliteitsMP3speler, gewoon al omwille van het feit dat je binnen het water en rond je oren veel lawaai ‘maakt’ (luchtbellen !) en dat je je hoofd en nek continu beweegt. Maar toch ging dat heel goed. De oortjes bleven prima zitten (met zwemmuts uiteraard, maar in mijn geval eentje uit stof, niet zo eentje dat heel erg spant) en de MP3-speler bleef ook netjes zitten. Omdat ik toch alle tijd had heb ik uitgetest of er verschil was tussen crawl (vrije slag), schoolslag, rugcrawl of vlinderslag en nee, ‘t was allemaal hetzelfde. (Behalve dat ik na 1 lengte vlinderslag ongeveer dood was). 

De MP3 speler kan ook je lengtes tellen en maar omdat dit nogal een spontane opwelling was van mij heb ik dat niet geactiveerd. Ik zal het nog eens moeten opzoeken hoe dat gaat. Of gewoon de timer gebruiken : na x-aantal minuten valt je muziek uit en is je training voorbij. Kan wel handig zijn als ik weer onder de werkuren (of liever tussen de werkuren, ga zwemmen.). Hoe dan ook, ik ben weer helemaal zen en enthousiast.

 

Nipt gewonnen

Nu en dan doe ik eens mee aan de groepschallenge van Vivofit en hé, dit keer heb ik voor de tweede (of is het de derde ?) keer gewonnen, zij het nipt.

Waarom doe ik niet altijd mee ? Omdat Vivofit je altijd uitdaagt om nog méér te stappen. En met 112 000 stappen op een week vind ik dat behoorlijk. Een weekje minder stappen betekent dat ik Vivofit mijn te behalen niveau wat laat zakken. Wat meteen weer een seintje is voor mij om er voor te gaan. Letterlijk dan.

Vivofit

Het avondritueel

Sedert ik de Garmin Vivofit heb, ga ik ‘s avonds wandelen. Aanvankelijk omdat ik uitgedaagd werd door die Vivofit op zich. Nu simpelweg omdat het een prachtige afsluiting van de dag is, wandelen in het dorp. Het is ook een goede manier om eventuele restjes van belaste spieren van de voorbije sporttrainingen (lopen, fietsen, zwemmen) te strechen, want wandelen, dat is heilzaam voor lichaam en geest.

Een van de bijkomende voordelen is dat ik nog eens bevestigd zie hoe schoon mijn dorp hier is. Volgende foto’s zijn genomen binnen 1 vierkante kilometer (!) van ons huis.

Rillaar1

 

Rillaar3

Rillaar5Rillaar4

…. rare dieren kom je hier ook tegen …

Rillaar6