de kracht van een wedstrijd

Rondje Tilburg 1

Finish Rondje Tilburg

Nooit gedacht dat ik – bang van stress en geen grote fan van wedstrijden – tot dergelijke conclusies zou komen :

  1. wedstrijden motiveren om te trainen, ze geven doel (afstand / snelheid)
  2. een slechte wedstrijd motiveert me : ‘ik moet een tandje bijzetten en wraak nemen !’
  3. een goeie wedstrijd motiveert me : ‘haha, zie eens aan, we gaan de grenzen nog een beetje verleggen !”

Dat ik bij sommige wedstrijden bijna doodga is iets anders. Gelukkig zijn er ook waar ik nog overschot heb ! Moraal van het verhaal : ik zie door voordelen van een wedstrijd vooral ‘voor’ en ‘achter’ :-) .

Ik hem me meteen maar ingeschreven voor de Ladies Flow in Eindhoven, kwestie van de spirit erin te houden !

Wendy on my mind

Ha ! Vandaag stonden de gevreesde versnellingen op het programma. 100 meter ! Is dat een lange versnelling ? Of een korte ? ‘t Is alleszins korter dan een wisselloop.

De opdracht was – behalve 3 km in- en uitlopen – 10 keer 100 meter aan 5:30 min/km.
Ik zag het niet goed zitten. Snelheid en ik, dat gaat niet goed samen.

Maar hé, wat blijkt ? Ik heb er vele onder de 5 minuten gelopen, met een uitschieter van 4:31 min/km, de laatste dan nog wel, als een mens moe zou (moeten) worden.

Ik  probeerde ik mij goed te concentreren. Ik durf nogal met mijn voeten ‘slepen’ op de grond, alsof ik een snelwandelaar ben of in mijn gedachten eerder een olifantje dat loopt, dus dacht ik ‘Ik ben als Wendy, licht als een veertje !” en ik hield het beeld van Wendy op een wedstrijd voor me : benen flink omhoog, armen flink bewegen, zweven ! Zo’n visualiseren helpt altijd. Het helpt me om te focussen én om niet te gemakkelijk op te geven. Want nee, natuurlijk ben ik bij lange Wendy niet, maar een mens mag toch dromen ? En Wendy zou zeker nooit opgeven.

Verder heb ik vandaag nog maar eens ondervonden hoe ‘goesting’ relatief is. Nee, ik had geen goesting om te lopen ! Maar eenmaal bezig vond ik het zalig leuk !

20130515interval 100 meter

wanneer komt het goed weer ?

Trainen is ook plannen, want een mens heeft (spijtig !?) genoeg meer te doen dan enkel te sporten !

En dan nog ! Ten huize Kaat is er sportconcurrentie ! Ten eerste met badminton (toch iets helemaal anders, maar je kan er knap moe van worden en omgekeerd ben je niet meer zo fris voor een wedstrijd na een looptraining) en ten tweede …. het lief.

Nee, het lief is geen sporttak op zich, maar als het lief in beweging wil komen… dan kan ik niet anders dan enthousiast zijn.

 

Met een lief dat als  favoriete sport ‘schaken’ heeft en bij alle andere sporten beweert dat ‘rust’ het belangrijkste in een sportschema is, is een uitnodiging tot ‘bewegingssport’ een niet te missen event.

Maar het lief plant niet. Vraag ik een paar keer ‘heb je plannen voor het weekend’, dan is het antwoord steevast ‘dingetjes’ waarmee hij meestal wat gerommel op zijn bureau bedoelt. Of schaken. Tegen een virtueel iemand dan nog wel !

En plots wou hij zondagmiddag toch gaan wandelen. Met Aktivia. En ware dit niet juist het moment dat mijn looptraining gepland was !

Niks aan te doen dus : eerst een tweetal uur wandelen in regen en wind om dan drijfnat thuis te komen en …. de loopkleren aan te doen om vervolgens aan een looptraining te beginnen. Tja, terug op de loopband, spijtig genoeg. Maar na 2 uur regen had ik het wel gehad. Gelukkig voelde ik me na het uurtje lopen herboren alsof het weer mij niets kon doen. Spijtig genoeg is daar niets van waar, want mijn hele wezen snak naar een flink pak zon. Hoge temperaturen hoeven niet, maar wel licht en zon ! Zodat er ook lange fietstochten kunnen gemaakt worden waarbij ik mij helemaal laat gaan in afstand en tussendoor zalig van een terrasje geniet. Half mei ! Come on ! Als dit nog lang duurt weten we niet meer wat ‘goed weer’ betekent !

20130512polaroid

Yes I can !

 

Nu de eerste doelstelling afstand (10 Miles) gehaald is en ik ook nog eens een wedstrijdje met groot tevredenheidsgehalte had, werd het tijd voor een nieuwe uitdaging : snelheid !

Ik diepte het schema ‘werken aan snelheid’ van Mario terug op. Al een paar jaar oud, maar ik zit ongeveer aan dezelfde beginsnelheid als toen … met dat verschil dat ik in de voorbije jaren merkelijk sneller geworden was, maar dat ik dat kwijt geraakt ben na een sabbatsjaar van kalm aan sporten.

Op het schema stond een wisselloop van 6 km

  • 1 km loslopen
  • 500 meter aan 6:30  - 6:45

    Dit alles x4

Dat zou dus 2000 meter ‘sneller’ gelopen hebben en 4km ‘op het gemak’.

Ik programmeerde mijn Garmin en liep …

20130509wisselloop120130509wisselloop2een goed stuk sneller dan voorzien…. en de versnellingen waren ook langer. Dat komt omdat ik de ‘herhaling’ van mijn Garmin slecht geprogrammeerd had.

Hoe dan ook, dit liep lekker, en voor iemand die schrik heeft voor alles wat snel is, was dat echt een kick.

Het zou mooi zijn mocht ik mijn niveau van anderhalf jaar geleden terug kunnen bereiken (met als summum Dwars door Hasselt 10 K onder het uur), maar mijn hoofdbekommernis is wel om zo’n snelheid te bereiken dat ik bij straatlopen niet riskeer dat de organisatie al aan het afbreken is en ik nog moet ‘binnenkomen’ ! De rest is fun !

Zalig Rondje Tilburg

Tilburg zit al lang in mijn hoofd, geen idee waarom, misschien het exotische ‘buitenland’ ?

De voortekenen waren echter niet goedgezind. Het lief vond de afstand tot Tilburg wat overdreven, Ruth had er slechte ervaringen opgedaan, maar wat zij niet zo positief vond (weinig volk) vond ik dan weer een pluspunt.

Na de Ten Miles 2 weken geleden had ik iets goed te maken naar mijn gevoel. Ik had er teveel afgezien en mijn tempo lag te laag volgens de trainingen.

Ik had er 7:05 min per kilometer nodig gehad daar waar mijn doel 6:50 was. Plus ik was redelijk kapot na de wedstrijd, en misschien is dat voor de doorwinterde loper normaal (anders heb je niet genoeg gegeven ?), ik heb graag reserve !

Dus Tilburg zou het worden ! Mijn verwachtingen lagen niet hoog wat organisatie betrof en ze konden dus alleen maar overtroffen worden.

En ja, dat wàs ook zo. Eerst was er de eigenaardige luxe dat ik op 300 meter van de inschrijfbalies én startpunt kon parkeren (voor 1 euro !). Eenmaal in de inschrijfhal kwam er onmiddellijk iemand naar me toe die me wegwijs maakte. Je kan behalve lopen immers ook fietsen, MTB-en of wandelen. De inschrijving gebeurde zoals in Vlaanderen : blaadje invullen, betalen (13 euro) en je kreeg je startnummer en een informatiefolder mee.

Had Ruth bar slecht weer, hier scheen het zonnetje volop … en wellicht zorgde dat voor een véél groter aantal inschrijvingen. Ik hoorde het getal 8000, maar heb geen weet of het over alle sporttakken ging of enkel over de lopers. Wat de 13 km betreft waren we zeker niet met weinig !

Het parcours volgde de ring rond Tilburg en was netjes afgezet. Veel was er niet te zien, maar de Nederlanders maakten dat goed. Want zoals zij kunnen supporteren ! “Kom op meid’, “Goed hoor van je”, “sterk bezig”... ze moedigen iedereen aan.

Ik vond mijn tempo en voelde dat het goed was. Ik genoot van de kilometers en het gemak (!) waarmee ik liep. Ik profiteerde weer van mijn camelbag en slaagde er zelfs in om die volledig uit te drinken op de 13 km. Geen dipje, niets. De laatste kilometers maakte ik er een spelletje van : mensen inhalen. Ik had duidelijk overschot. En zo eindigde ik met mijn ‘echte tempo’ van 6:50 min/km, 3 km meer had ook gekund, zeker weten !

Volgende fase (nu ik min of meer tevreden ben over het ‘met gemak 13-16 km lopen’), sneller lopen ! Intervalloopjes here I come !

Tilburg is, in tegenstelling tot (verradelijk genoeg) Antwerpen vlak. Er zijn wel een paar bruggen maar in vergelijking met de tunnels van Antwerpen stelt dat niets voor. Het is ook een supersnel parcours, wie de ring loopt hoeft niet straat in straat uit te lopen en hoeken te nemen. Een mooi ‘rondje’ is dat.

Heel tevreden ben ik teruggekeerd en het ziet dik naar uit dat ik hier nog terug kom, misschien zelfs voor de halve marathon (want het is vlak en de Nederlanders zijn top !). Voor de barefootrunning (Europees kampioenschap aldaar) moeten ze me niet verwachten. Toch indrukwekkend dat zoveel mensen dat deden, zij het de meeste met minimal shoeware.

In Tilburg is veel goedgemaakt ! Een boost voor mijn zelfvertrouwen !

Rondje Tilburg

20130505cijfers Rondje Tilburg

 

en opnieuw een uitdaging armer !

  1. loop eens een wedstrijd in het buitenland
  2. ga voor zonsopgang eens buiten lopen
  3. loop eens met een ander (het mag een fietser zijn)
  4. loop eens een wedstrijd in de winter (laat ons zeggen vanaf november)
  5. laat je droppen en loop terug naar huis (GSM met GPS zal in mijn geval nodig zijn !)
  6. ga eens zwemmen voor het werk (en NIET op een dag dat ik laat moet beginnen !, dus voor 8 uur !)
  7. zoek een MTB traject op om te lopen en snuif zo de trail-sfeer op
  8. combineer twee verschillende sporttrainingen
  9. doe eens mee aan een groepsles
  10. probeer eens een nieuwe sport uit (maar wel fysiek ! vissen komt NIET in aanmerking !)
  11. loop eens een Aktivia-wandeling
  12. waag u eens aan yoga (nog nooit gedaan !)
  13. lees eens een boek over trainingsleer (da’s nog iets anders dan over lopen)

Een beetje zot

 

Dat is wat mijn echtgenoot me zegt over mijn plan om zondag naar Tilburg te rijden voor ‘Rondje Tilburg‘. En hij zegt het ernstig. Geen kwinkslag.

Nu ja, zot zijn doet geen zeer en hij heeft al zottere dingen met mij mee gemaakt.

En …. hij is geen loper. Dat verklaart misschien nog het meeste.

Hij snapt niet hoe je vrijwillig anderhalf uur in een auto zit om vervolgens anderhalf uur op voorhand ergens te zijn om dan 13 km te lopen tussen een bende onbekenden.

En Averbode dan, zegt hij, de abdijenloop, dat ligt hier in onze achtertuin ! En kijk, langs jouw geliefde Demer vrijdag, wedstrijd ! Je kan er met de fiets naar toe !

Zoveel logica, ik kan er niet tegenop.

Maar, zoals gezegd zijnde, hij is geen loper.