en hoe gaat het verder ? donderdag 9 juli 2009

op naar een PR !

Ha, de krant gekocht en ‘t is net 23:59″. Net een seconde op overschot en de magische 10 km/uur is bereikt. Toch zit ik met een dubbel gevoel, want net als in Geel tekent mijn Garmin minder. 60 meter. Is dat normaal ? Vertrouw ik Garmin of de wedstrijdorganistie die zegt dat het 4 km was ?

Maar goed, ondertussen is dat alweer een tijdje geleden (4 dagen) en ben ik alweer gaan trainen. Gisteren heb ik de Start-to-Run begeleiding gedaan en daarna nog een pittige heuveltraining van 4 km. Ik kan hier voor mijn deur een tochtje van 4 km doen en echt de ene heuvel na de andere nemen. Ga ik ‘achter’ ons huis trainen, dan is het allemaal vlak, kwestie van een luxebiotoop voor ‘t lopen gesproken !

Ondertussen heb ik mij ook nog eens geamuseerd met MotionBased en GarminConnect. Dat laatste is voor mij nieuw. Wat een mens allemaal niet analyseren kan ! Garmin Connect biedt ook de mogelijkheid om je race onmiddellijk te delen met bv. Facebook etc. Sterk hoe al die Toch ben ik nog altijd content van het gewone Garmin Training Center en voor de kaartjes en lay-out is Sport Tracks  ook een goeie, maar die geeft wel geen intervallen of laps heb ik de indruk. Hoe dan ook, zelfs de meest recratieve loper kan er echt een wetenschap van maken.
Al deze programma’s werken feilloos met Garmin, wat toch weer pleit voor het toestel. Ik ben er ontzettend tevreden van !

En de  volgende dagen ? Verder werken aan Mario’s planning en toch wat loopjes in de buurt meepikken. Ik leer zo wedstrijden lopen en ik denk dat je dat ook moet leren, al ware het maar voor de zenuwen. Verder denk ik dat ik de laatste tijd tekort schiet op lange duurlopen, wat natuurlijk normaal is aangezien mijn vorige trainingen vooral op snelheid gericht waren. Ik heb iets ontzettend belangrijks gelezen bij Jess over die duurlopen : traag lopen. Ik probeer die duurlopen altijd op ‘mijn gewone’ tempo te lopen en lig dan natuurlijk met mijn tong op de grond, terwijl het juist de bedoeling is om je lichaam gewoon te maken aan langere inspanningen.
Je ziet, ik leer dus ook van andere blogjes !

Tessenderlo Classic maandag 6 juli 2009

Zou ik gaan of niet gaan ? Dirk had afgemeld, Jess ook en ik had net aardbeientaart gegeten. Ha, wat voor excuses een mens allemaal verzint ! Maar we hadden bezoek (voorbereiding reis Iran met de andere 2 reisgenoten) en dat was hét excuus om deze Westvlamingen kennis te laten maken met ons streekproduct, zijnde de aardbeien. We bleven maar babbelen en tateren tot mijn zusje zei ‘moet jij niet gaan lopen ?’. ‘Ach,’ zei ik, ‘het hoeft al niet meer’. ‘Ge gaat lopen’, zei mijn zus.
Gelukkig ligt Tessenderlo dichtbij en kon ik nog op tijd zijn. Met een stuk aardbeientaart zou ik toch wel goed lopen dacht ik, want tijd om te eten was er niet meer. Ik zou weer net op tijd zijn. Hmmm. Gelukkig bleek de loop een half uur later te beginnen dan ik dacht, dus haha, wél goed op tijd dus !
Toen ik binnenkwam zag de hemel pikkedonker zwart en begon er van alles in de lucht te vliegen. Sommige standjes werden haastig afgebroken. De eerste druppels vielen en het leek alsof het zou onweren.
Mij niet gezien dat ik hier een uur in het onweer ga lopen dacht ik en schreef me maar vlug in voor de 4 km.
Ik liep naar de start en tegen dat ik er aan kwam had ik al met een paar mensen kennisgemaakt. Lopers zijn sociale mensen. En dan het startschot ! Dat liep helemaal niet ! Ik stond niet echt vooraan en moest wandelen tot over de mat te geraken. De eerste 500 meter haalde ik niet eens 9 km per uur, gewoon omdat er teveel volk was. Maar goed, het is voor de fun en we zouden wel zien. Ik besloot wijselijk (denk ik) om niet meer naar mijn Garmin te kijken. Er was gewoontegetrouw een goede kilometeraanduiding.
Toen zag ik een man met dezelfde benen als die van mijn liefje en ja, met zelfs dezelfde loopstijl. Die moet ik hebben dacht ik (om te volgen welliswaar) en ik ben bij hem gebleven tot kilometer 2. Daar was er drankbevoorrading. Ik denk dat de man met de knappe benen iets gedronken heeft want ik was ‘m kwijt. Dus zocht ik iemand anders. Er was een vrouw die al es naast mij gelopen had samen met een man die een T-shirt aanhad met de letters UZA maar dan wel in een ander volgorde of zelfs op z’n kop. Ik dacht dat het een koppel was en bleef vastklampen aan die man, ook toen we door een gebouw liepen waar links van ons een heel orkest zat en rechts van ons het publiek zat in een soort tribune. Dat vond ik zo geweldig dat ik dat stuk dansend doorgegaan ben. Shake, shake, shake,… wanneer ga ik eens ernstig lopen ? Maar ik vond het allemaal zo plezant en ik bleef ook nu en dan mensen inhalen, op uitzondering van de man-met-de-letters-van-UZA op. En dan was het gedaan alsof het nog maar net begonnen was. Ik liet de man netjes voor (ik vind dat een haasje dat verdient) en klopte na de mat op z’n schouder om ‘m te bedanken. Hij glimlachte en zei dat hij van mij net hetzelfde gedacht had : die moet ik bijhouden.

Mijn bruto tijd van de mat was 24:20 seconden, mijn Garmintijd was 23:59:14, maar opnieuw geeft Garmin een kortere afstand (3,96 km). Dus is het maar de vraag of ik de magische 10 km/uur gehaald zal hebben. Wat er ook van zij, het is een PR. Ik kom in het slechtste geval uit aan 9,9 km per uur. Maar zoals ik al veel schreef, ik heb er bovenal van genoten ! In tegenstelling tot Geel heb ik geen ene keer op mijn tanden moeten bijten en had ik nog goesting in méér.
Bij de Gratis Wok ontmoette ik Eva, zij was ook heel content. Ze wist me te vertellen dat Jess nog aan het ‘uitcrashen was van Werchter’, … nu weten we meteen waarom ze er niet was !

Warm donderdag 2 juli 2009

Mario’s opdracht : 7 kilometer tegen 6:45 min/km.
Omdat ik wist dat het heet zou worden ben ik deze eerste volledige vakantiedag (moest gisteren nog tot over de middag werken) vroeg opgestaan, veel te lang maar ontspannen ontbeten, om vervolgens aan het loopje te beginnen in wat ik hoopte koel weer. ‘Koel’ was het niet, maar het was wel te doen. Ik was blij dat het er 7 waren en geen 8, ik had het de laatste kilometer lastig, maar ik vrees dat ik altijd een laatste kilometerdip heb, hoe lang de afstand ook is.
Maar goed, ik heb de opdracht weer gedaan, iets sneller, niet omdat ik persé wou, maar omdat ik gewoon toch wel een beetje mijn best wou doen !

Ik krijg het Garminschemaatje niet opgeladen maar heb  de 7 km gelopen aan gemiddeld 6:27 min/km.

En nog een belangrijk vraagje voor de Garmin 305 gebruikers. Iedere keer ik hem verzet heb van sport (mijn geval fietsen) en dan terug ga naar ‘rennen’ =>gebruik deze sport, vult hij mijn logboek verder aan onder multi-sport en niet onder lopen. Weet iemand hoe ik dat kan voorkomen ?

Ondertussen heeft manlief het zwembad opgezet (spelen ! afkoelen !) en volg ik ook nog de Start to Run sessies als begeleider. Morgen wil ik een fikse toer met de fiets doen, ik vrees dat ik ook de voormiddag zal moeten kiezen.

zondagstochtje zondag 28 juni 2009

halverwege : een terrasje !

Om Dwars door Geel uit de beentjes te krijgen : fietstochtje van een kleine 40 kilometer aan goed tempo. En halverwege natuurlijk een terrasje !
Op tafel nog de koekjes die we in Geel gekregen hadden.

Dwars door Geel – in de watten gelegd zaterdag 27 juni 2009

In tegenstelling tot andere lopen was ik voor Dwars door Geel niet zenuwachtig. Ik kan het niet genoeg onderstrepen dat ik voor ‘t plezier loop, dus hoef ik niets te bewijzen, al is er natuurlijk altijd een innerlijke stem die een of andere tijd voor ogen heeft.
We vertrokken fijn op tijd en zagen bij de inschrijvingen onmiddellijk al onze Marioclub : Wendy, Gert, Dirk (vorige week nog tegen ‘t lijf gelopen in Ramsel), Stefke, Peggy, Femke en Sanne. Ik hoop dat ik niemand vergeten ben. Jess was al door voor de 5 km, alwaar ze zou vlammen en meteen ook goed was voor een 7de plaats bij de dames.
En dan voor ons de start. Ik kreeg meteen al mijn eerste cadeau : Dirk liep bij mij. Dat was ontzettend leuk, zie maar naar de foto :

Dansen en lopen tegelijk, wij kunnen het !

Dirk praatte mij door de eerste 5 kilometer. Ik heb die eerste 5 goed gelopen, maar voelde dat ik het tempo niet kon houden. Tijd om na de eerste ronde (er waren er 2) Dirk te lossen. En hup, weg was hij.  Ik liep zo’n 300 meter alleen en zag het nog zitten, zweet of geen zweet. Maar hup, daar werd de prinsesbehandeling al voortgezet, want Jess wilde mij wel hazen de 2de ronde.

Jess zal mij de 2de ronden 'trekken' !

Zoals je ziet op de foto kan Jess alles tegelijk : SMS’en (echt waar !), babbelen, mij motiveren, drankje klaar houden voor mij (ik ben een prinses !), en dat alles terwijl ze loopt. Daar voor had ze, zoals gezegd ook de 5 km ’gevlamd’.
Dus hup, die ronde ging mentaal ook snel voorbij, al moet ik zeggen dat ik op kilometer 8 op reserve moest lopen, vooral in mijn hoofd was het een kwestie van motiveren.

En dan eindelijk : het einde ! I did it ! Joewie ! Dirk stond nog te wachten. Hij had een schitterende 2de ronde gelopen maar had weer last van zijn blessures. Toch knap gedaan hoor !

Cadeau nummer 3 : Wendy ‘van onze club’ was eerste dame. Geweldig ! Onze coach keifier en wij natuurlijk ook. Onder de webloggers die sowieso af fantastisch zijn, ook weer eentje op het podium ! JOEWIE !
En toen volgde nog het ene leuke na het andere : op café gaan, nababbelen en nagenieten van de loop.

De sfeer onder de webloggers is echt uniek : iedere loper doet er z’n ding en er is waardering voor iedereen. Tenslotte lopen we allemaal tegen onszelf en niet tegen elkaar. De ene was al wat contenter met z’n (haar) uitslag dan de andere, maar dat werd ook weer vlug vergeten. We waren nog geen half uur aan ‘den drank’ of het gesprek ging al over volgende wedstrijden, trainingen, doelstellingen enzovoort.

Kortom : een prachtige loop. Dik applaus voor iedereen en in het bijzonder toch voor Mario die spijtig genoeg niet kon meelopen door blessureleed. Ik hoop dat hij nog LANNNNGGGGG onze coach wil zijn !

O ja, voor het archief dan : het werd een ‘nipte’ PR voor mij, maar ik moet meteen zeggen dat het nog maar de 2de keer is dat ik 10 km loop. Ik heb over de 10,1 km 01:04:35 gelopen en dat komt neer op een tempo van 6:24/km (of 9.4 km/uur). In Lier(14/02)  liep ik een tempo (op de 10 km) van 6:28/km. Nu nog wachten op de officiële tijden. Garmin registreerde maar 9 km, dus kan ik er niet helemaal op aan.

haha, wat een training woensdag 24 juni 2009

Er liep van alles fout maar ik kijk er met een glimlach naar terug. Op mijn schema stond dat ik 10 keer 200 meter aan 28 à 29 seconden per 100 meter moest lopen, met tussendoor rust op hartslag. Ik rekende dat om en kwam aan 14 km per uur. (28). Ik mailde naar de coach of hij vleugeltjes in de groei voorzien had en dat die nog niet echt ontwikkeld waren. Ik had echter geen tijd om te wachten op zijn antwoord en dacht : we zien wel.
Eenmaal de training begonnen merkte ik dat ik de rustpauzes niet geprogrammeerd had. Nu is dat niet zo erg want ik kon ook gewoon kijken op mijn hartslag en zelf op de knop duwen als die voldoende laag was. Maar wat bleek ? Zelfs tijdens mijn spurt gaf de hartslag cijfers van 88 BPM ! No way dat dat op iets trok ! Dus besloot ik maar de 200 meter terug te wandelen en dan weer opnieuw te beginnen met de spurt. Ik denk niet dat dat voldoende was of dat mijn hartslag al zo snel naar beneden was, maar goed, ik moest iets doen.
Na de 8ste keer was ik doodop (gezien de omstandigheden van zo’n snelheden, zo’n hitte en wellicht te snel opnieuw startenn) was dat niet verwonderlijk.
Na een van mijn ‘intervaldippen’ had ik mij echter voorgenomen om nooit meer in de put te zitten van een training : ik kan alleen maar mijn best doen en dat had ik gedaan !

Thuisgekomen las ik het mailtje van Mario : het mocht tegen 30 seconden/100 meter oftewel 5 min/km, er was inderdaad een foutje in geslopen.
Maar kijk, dat heeft nu ook z’n voordelen, want ik ben ‘gezakt’ voor de eerste test, maar zit wel goed voor de tweede test. En maar zweten !

8 km loopje zondag 21 juni 2009

Hier is niet veel over te zeggen. Het was gewoon de bedoeling om 8 km te lopen. Het opgegeven tempo was lager, maar ik heb opnieuw ‘op gevoel’ gelopen. Eigenaardig is dat ik de laatste tijd de laatste kilometers sneller loop. Een mens zou denken dat hij dan moe wordt, maar nee, …
Ondertussen nadert Geel met rasse schreden. 10 km. Geen idee wat dat zal geven. Ik lig er ook niet wakker van. (dat komt wel). Ondertussen blader ik ook in de jogginggids voor andere wedstrijden in de buurt. Ik vind dat ik moet leren omgaan met die stress en ‘wedstrijdervaring’ moet opdoen. Met 2 maanden vakantie (op 3 weken Iran na – maar dat is nu allemaal niet meer zo zeker) moet dat toch wel lukken.

Bovenal echter tevreden dat het lichaam weer redelijk ‘normaal’ functioneert. De slaap is van betere kwaliteit, ik voel wel dat ik gelopen heb maar ik ben bijlange niet bekaf. Ik zou nog het hele huis kunnen kuisen !
De bloedtesten wezen weinig uit, behalve ijzertekort, wat raar is voor iemand die al extra ijzer neemt ! 

Morgen is er terug begeleiding Start to Run en wellicht ook een ander dik uur alternatieve sport. Dinsdag of woensdag nog een gewone training en dan hou ik het lopen tot zaterdag.
Ik begin er al naar uit te kijken !

Ramselloop zaterdag 20 juni 2009

Ik raakte (bijna !) niet in Ramsel. En zeggen dat Ramsel zo’n dik kwartier rijden is van bij mij thuis. Maar nee, de weg ernaar toe was afgezet. Een andere ook. Tot ik door had dat het juist omwille van de loop was en ik dus wel degelijk onder ‘plaatselijk verkeer’ resulteerde. Maar goed, ik ben er dus geraakt.
Er heerste een ongelooflijke ontspannen én professionele sfeer. Ontspannen : veel kinderen, een megaterras, kraampjes waar je allerlei lekkers kon kopen én goede organisatie zoals gemakkelijk je tassen in bewaring en overal goed aangeduid wat waar te doen was. Het leek wel een soort ‘Mini Dwars door…’, want er ook een start en eindboog. Er was zelfs een ladiesrun en ik heb me dan maar meteen ingeschreven voor de ladiesrun. Ik was toch van plan om 5 kilometer te lopen en die stond het eerst geprogrammeerd. Daarna kon je ook nog eens ‘gemengd 5 km’ lopen. Maar ondanks alle goede organisatie was ik toch weer op van de zenuwen en voelde ik al mijn armen en mijn nek stijf van de zenuwen worden.
Daar moet ik echt iets aan doen, aan die fysieke zenuwen. Mijn benen bibberden zelfs tijdens het lopen. Ik heb precies altijd schrik dat ik er niet ga geraken. Grappig wel, want a) die kilometers zitten in mijn benen b) ik heb geen ambitie wat snelheid betreft en c) zelfs al zou ik moeten stappen dan zou dat toch nog het eind van de wereld niet zijn ?

Maar goed, tijdens het lopen zelf was het ronduit oorlog in mijn kop – misschien toch maar op muziek lopen in het vervolg en mij concentreren op de muziek.
Die oorlog gaat als volgt : “hoe stom kunt ge zijn om te betalen om af te zien ?” / ‘ik doe dit nooit meer’ / ik ben gek / ik kan dat niet / Kaat, zwijgt (ook innerlijke stem) /
Dat gaat dus zo’n halfuurke door. Gezeur aan mijnen kop.
Eenmaal over de eindstreep is dat gewoon in ene keer over. Iedereen kreeg een Aquarius (en laat ik dat nu echt lekker vinden) en ik voelde me alweer kiplekker.

Ik bleef wat hangen op het pleintje en merkte opeens een sympathieke man in weblogshirt. Ik wist z’n naam niet meer dus gluurde ik even op zijn inschrijfstrook. Dirk ! Hij kwam regelrecht van zijn werk (nog z’n sokken van ‘t werk aan !) en kwam hier eventjes 10 km lopen. Dirk was het beste serum dat ik kon krijgen na mijn innerlijke oorlog : hij is o zo relaxed en op het gemakje dat ik al weer moed kreeg voor de 10 km in Geel volgende week.
Ik heb hem niet meer bij de start gezien maar wel bij ‘t lopen. “Goooooeeee beeeeezig Dirk” en hij sprintte verder. Later kwam ik hem nog es tegen, lopend, met grote smile op zijn gezicht. “Gewèèèèèldig Dirk ! Go on !”…
Ondertussen was het al bijna 21 uur en ben ik toch huiswaarts gereden. Geen idee hoe Dirk het er van af gebracht heeft, maar wel leuk hem te ontmoeten.

O ja ! Ik heb exact mijn ‘hoop’ gehaald op de race. Maandag had ik tijdens de training 9,6 km gelopen en ik hoopte dit te evenaren. Dat is gelukt. Ik moest ook 2 keer een brug op, amai, daar moet ik nog veel voor oefenen ! Ik loop op wedstrijden slechter dan op trainingen, gewoon uit pure stress. Dus ik ben dik content !

De officiële uitslag : 30:57. Hiermee ben ik op de 168ste plaats geëindigd bij 231 dames (ladiesrun). Ik neem langzaam afstand van het puntje van de staart

Ramselloop

Alleen Mol heb ik sneller gelopen. Maar daar had je een snel parcours en vooral een sterk Mario-effect !

zalige rustdagtraining dinsdag 16 juni 2009

Vandaag stond er een rustdagje op het programma. Mijn spieren raakten evenwel niet los, wat ook al niet veel voorvalt en vroegen dus om enige beweging. Omdat ik de namiddag vrij ben om examens (+ 200 !) te verbeteren kon ik eender welke activiteit inplannen. Zwemmen ? Op de koersfiets ? Het mocht ook niet al te lang duren, want het corrigeren moet natuurlijk ook gedaan worden.

Het werd een zalig dik anderhalf uur op onze trainingszolder

• 30 min  fietsen aan 26 km/uur
• 10 min op de crosstrainer
• tien min op de roeimachine
• 2 x 20 minuten krachttraining bovenarmen

… en heel erg lang de tijd genomen om eens alles goed te strechen. Ik heb goed getraind maar nergens echt volle gas gegeven – op de krachttraining na, dat was eigenlijk wel puffen – , dus eigenlijk rustig gesport en gewoonweg genoten. Gevoeld hoe al die spiertjes aan elkaar hangen en content waren dat ze weer soepel gemaakt werden.

Morgen wordt het terug lopen !

Alles is relatief maandag 15 juni 2009

Deze avond mocht ik weer een start to run sessie begeleiden en ik had het er best naar mijn zin. Gisteren had ik mijn training niet afgewerkt omdat ik sedert vrijdagavond overal pijn had. Dat is werkelijk niets voor mij, pijn. Ik heb nooit pijn van het lopen, maar nu deden al mijn spieren pijn, ook mijn rug en halsspieren en daar zie ik maar 2 redenen voor : na de wedstrijd onmiddellijk in de auto en tijdens de wedstrijd nooit echt ritme gevonden, met al dat stoppen en weer starten was ik heel gespannen.

Maar goed, de Start to Run sessie was al na een half uurtje voorbij en ik dacht : ik kan nu evengoed mijn training doen. Zoals gewoonlijk totaal onvoorbereid (niets gedronken, zelfs niet voor de STR) maar enkel met in het geheugen dat ik 8 km moest lopen tegen geen 9 km per uur. (Ik heb het opgezocht en het was tegen 7 min/km voorzien. Blijkbaar ben ik uit mijn dal aan het klimmen want zonder mij echt te forceren werd het dit : 8 kilometer tegen 6:18 gemiddeld. Ik kruip, kronkel, wring mij uit de diepte ! Dat er 2 Garmindingetjes zijn is omdat hij verder telde bij de Start to Run. Dus vandaag onmiddellijk na de Start to Run 8 kilometers gelopen.
Deed ik er vrijdag 5 (op een wedstrijd dan nog wel !) tegen 9,1 km per uur, dan deed ik er nu 8 tegen 9,5 km per uur. Ik moet echt wel mijn dag niet gehad hebben die vrijdag. En nee, het parcours lag mij ook niet. Maar niet getreurd, op naar de volgende (in Ramsel wellicht !).